่า “ดังนั้นข้าคาดว่าเขาจะนำคนมาไม่เกินสามหมื่นนาย!”
จงซู่และองครักษ์คนสนิทชำเลืองมองกันและกันแล้วยิ้ม “ข้าบอกพวกเขาก่อนหน้านี้ว่าความสามารถด้านหน่วยขนส่งเสบียงของหูเหรินในฤดูหนาวนี้พวกเขาสามารถสนับสนุนทหารได้สองหมื่นถึงสามหมื่นนายไม่สามารถมากกว่านี้ได้”
ตอนนี้องครักษ์คนสนิทแสดงความเคารพต่อเขา “เป็นไปตามที่คุณชายหยางกล่าวมา” หยางชูแอบปาดเหงื่ออย่างเงียบๆ เมื่อได้รับการอนุมัติจากจงซู่ทำให้เขามีความมั่นใจมากขึ้น หรือบางทีเขาอาจจะมีความสามารถจริงๆ ในเมื่อได้โอกาสนี้มาแล้ว เขาควรกล้าที่จะทำมันออกไปไม่ดีกว่าหรือ
จงซู่เรียกแม่ทัพแต่ละหน่วยมา และประกาศการตัดสินใจของเขา แน่นอนว่าคำพูดมีความไพเราะมากขึ้นแค่บอกว่าตนต้องการรักษาอาการบาดเจ็บไม่สะดวกในการจัดการเรื่องต่างๆ จึงให้หยางชูตัดสินใจแทนเขา
ปฏิกิริยาของทุกคนดูเฉยเมย ในช่วงสองวันที่ผ่านมาจงซู่นำเขามาอยู่เคียงข้างกายอยู่ตลอด แสดงความชื่นชมหลายต่อหลายครั้งไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาต้องการรับเป็นลูกศิษย์ ตรงกันข้ามกับอาสวนและคนอื่นๆ ที่ตื่นเต้นกันมาก
เกือบทุกคนมีประสบการณ์ในกองทัพตั้งแต่ยังเป็นเด็ก และพวกเขาก็มีความสุขมากที่ได้กลับไปเป็นกองทัพพร้อมกับคุณชาย หมิงเวยเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดและไปจัดการเรื่องของตนเอง
วันต่อมานางบินขึ้นไปในอากาศด้วยนกตัวใหญ่ที่นางสร้างขึ้นกำแพงน้ำแข็งถูกสร้างขึ้นนอกประตูเมืองเพื่อรอการมาถึงของกองทัพหูเหริน ซูถูไม่ปล่อยใ
