่มีทางให้ถอยหูเหรินพวกนั้นก็เช่นกัน ทหารของซูถูอยู่ด้านหลัง หากพวกเขาไม่สามารถยึดเนินกรวดได้ พวกเขาจะต้องพบกับการไล่ตามฆ่าที่โหดร้ายมากขึ้นไม่มีทางรอดได้เลย พอหมิงเวยนึกถึงแผนการของซูถูก็รู้สึกหนาวยะเยือกที่กระดูก
มีบางคนในโลกนี้ที่สามารถทำสิ่งที่ผู้อื่นไม่สามารถทำได้ เดิมทีนางใช้คำเหล่านี้เพื่อเกลี้ยกล่อมหยางชู แต่ตอนนี้นางเข้าใจความน่ากลัวของมันอย่างลึกซึ้งแล้ว
หลังจากการหยั่งเชิงและพุ่งเข้าใส่ในตอนต้นสุดท้ายเหลือเพียงการสังหารนองเลือด ในสนามรบโชคชะตาไม่ใช่โชคชะตา คนไม่ใช่คน
จงซู่มักจะมอบเป็นรางวัลใหญ่ และหูเหรินมักมีประเพณีมอบกะโหลกสำหรับผู้ที่มีความดีความชอบทางทหาร ดังนั้นฉากดังกล่าวสามารถเห็นได้ทุกที่ ไม่ว่าจะเป็นกองทัพแคว้นฉีหรือกองทัพหู การฟันคู่ต่อสู้แล้วเอาศีรษะของอีกฝ่ายผูกไว้กับเอวจากนั้นก็ฆ่าฟันต่อ
หมิงเวยส่ายหัว “หูเหรินพวกนี้ยังไม่เชี่ยวชาญเรื่องปกป้องเมือง!” ถึงได้ถูกจงซู่หลอกตั้งค่ายกลต่อสู้ง่ายเช่นนี้ เมื่อไม่มีการตอบสนองหมิงเวยหันหน้าและเห็นใบหน้าซีดเซียวของหนิงซิวก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตลก
“อาจารย์ ท่านกลัวหรือเจ้าคะ”
หนิงซิวเลิกคิ้วแล้วพูดว่า “กระหายเลือดมากเกินไป”
เขาเคยฆ่าคน แต่ฉากที่โหดร้ายที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมานั้นไม่มีอะไรมากไปกว่าการต่อสู้ของคนกว่าร้อยคนในตอนที่กวาดล้างพวกโจร
“นี่ไม่นับว่าเป็นการกระหายเลือดเจ้าค่ะ” หมิงเวยพูดเสียงเรียบ “อย่างน้อยพวกเขาล้
