่อนข้างคล้ายกันทีเดียว” หนิงซิวพยักหน้า
“แปลกจริงๆ อาจารย์ของข้าเป็นผู้สืบทอดเพียงหนึ่งเดียว…”
“ข้าก็ด้วย” หนิงซิวพูด “ถึงแม้ท่านอาจารย์จะรับศิษย์มาสองคน แต่เคล็ดวิชาถูกส่งต่อมาให้ข้า ศิษย์น้องเรียนรู้เพียงวิชากระบี่เท่านั้น”
“แต่อาจารย์ก็ไม่ได้เรียนเคล็ดวิชาอย่างลึกซึ้ง”
หนิงซิวพูดอย่างตรงไปตรงมา “ข้าไม่ได้สนใจเคล็ดวิชาอย่างลึกซึ้งเพียงนั้น ระดับของข้าห่างจากท่านอาจารย์อยู่หลายขุม เคล็ดวิชาของเจ้าอยู่สูงกว่าข้ามาก แต่ก็มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เหมือนกัน บางครั้งข้าก็สงสัยว่าเจ้าอาจเป็นลูกศิษย์สายตรงของท่านอาจารย์”
หมิงเวยครุ่นคิด หนิงซิวไม่รู้ว่านางมาจากหลายสิบปีให้หลัง และเมื่อมองจากมุมมองปัจจุบันจะเดาอาจารย์ของนางไม่ออกก็เป็นเรื่องธรรมดา มีความคล้ายคลึงกันมากเกินไปจนหมิงเวยอดคิดไม่ได้เกี่ยวกับความเป็นไปได้
ในแง่ของอายุหนิงซิวก็ห่างจากอาจารย์ของท่านอาจารย์ไม่มาก
อย่างไรก็ตามท่านอาจารย์เพียงส่งต่อนามของอาจารย์ของเขามาก็เท่านั้น ไม่รู้ว่าหนิงซิวเป็นนามของเขาก่อนที่จะออกบวชหรือไม่
เมื่อคำนวณเวลาที่ท่านอาจารย์คนแรกจะนำปรมาจารย์แห่งชีวิตกลับคืนมาก็อีกไม่นานมากนัก หากใส่ใจสักเล็กน้อยก็น่าจะรู้ได้ว่าการเดานี้จริงหรือไม่ ทางด้านหนิงซิวหยิบกิ่งไม้ และวาดลวดลายบนหิมะ
เมื่อวาดเสร็จก็เรียกหมิงเวยเข้ามาหา “เจ้าดูสิ ข้าวาดถูกหรือไม่ ประตูลับทั้งแปดนี้หากสามารถคำนวณประตูแห่งชีวิตได้ไม่แน่อาจจะหาแม
