มีคำกล่าวที่ว่าฝนตกเนื่องจากหลังคารั่ว บ้านซึมน้ำเจิ่งนอง[1] แล้วยังมีประโยคที่ว่าโชคร้ายมักมาไม่หยุดหย่อน
เมื่อรายงานเกี่ยวกับเนินกรวดแม่ทัพส่วนใหญ่คิดว่านี่เป็นสงครามในพื้นที่ มีจำนวนไม่น้อยที่อยากออกไปสร้างผลงานไม่คิดว่าผ่านไปไม่กี่วันจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้
การโจมตีของหูเหรินที่ไร้ทางไปพวกนั้นไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่การต่อต้านของเผ่าซีหรงต่างหากที่เป็นเรื่องใหญ่! เผ่าซีหรงเองเมื่อรวมตัวกันก็มีจำนวนคนไม่น้อยเลย!
“เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้พวกเขาไม่ใช่เพิ่งส่งของขวัญเจริญทางพระราชไมตรีมาหรือ หลังจากอยู่อย่างสงบสุขมาหลายปี เหตุใดจู่ๆ ถึงมาต่อต้านตอนนี้กัน”
เมื่อตอนที่ฮ่องเต้ไท่จู่ก่อตั้งอาณาจักรเคยกวาดล้างเผ่าซีหรงอย่างไร้ความปราณีมาแล้วรอบหนึ่ง ในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมานี้พวกเขาก็เชื่อฟังอย่างดีราวกับแกะตัวน้อย
ทหารที่เข้าร่วมกองทัพกล่าวว่า “เกรงว่าจะเป็นแผนที่วางเอาไว้ล่วงหน้าขอรับ! เผ่าซีทรงเคยเป็นหญ้าบนยอดกำแพง[2] ผู้ใดแข็งแกร่งกว่าก็จะเข้าหาฝ่ายนั้น ตอนนี้ทหารม้าเราแข็งแกร่ง แต่เป่ยหูอยู่ในสถานการณ์ที่วุ่นวายดังนั้นพวกเขาจึงไม่เคลื่อนไหว” แม่ทัพทุกคนเห็นด้วย
มีคนพูดอีกว่า “ท่านแม่ทัพโปรดวางใจที่ด่านกู่เหลียงมีแม่ทัพสามนายคอยปกป้อง…”
ยังไม่ทันพูดจบก็มีรายงานฉบับใหม่ส่งมา “เรียนท่านแม่ทัพด่านกู่เหลียงสูญเสียการป้องกัน แม่ทัพจงชิ่งเสียชีวิตในสนามรบแล้วขอรับ!”
“อะไรนะ” จงรุ่ยตกใจ
จงชิ่งเป็นอา
