ิงโดน ท่านชมข้าไม่ใช่ว่ากำลังชมตนเองอยู่ใช่หรือไม่”
“…” จงรุ่ยจุกในลำคออยากจะตีเขาจริงๆ!
การเริ่มต้นเช่นนี้ควรเป็นความเห็นอกเห็นใจไม่ใช่หรือเขาไม่เคยเจอคนที่พูดไม่รู้เรื่องเช่นนี้มาก่อน! บุรุษชุดดำถูกมัดอย่างแน่นหนาและพาตัวเข้ามาใกล้
จงซู่ประสานมือและถามอย่างสุภาพ “คุณชายหยาง บุรุษผู้นี้ควรทำอย่างไรดี”
หยางชูตอบ “ที่นี่คืออาณาเขตของตระกูลท่านคนที่เขาวางแผนเล่นงานคือตระกูลท่าน พวกท่านจัดการตามสมควรเถอะ”
จงซู่พยักหน้าเขาให้เกียรติตนเป็นคนจัดการจึงโบกมือให้คนของเขาพาตัวออกไป
บุรุษชุดดำที่มีเลือดเปื้อนที่มุมปากกลับหัวเราะออกมาเสียงดัง และจ้องมองพวกเขาอย่างขมขื่น “พวกท่านคิดว่าตนเองจะผ่านไปได้อย่างนั้นหรือ คนผู้นั้นในตอนนี้ไม่มีความสามารถอะไร แต่อย่างไรเขาก็เป็นถึงฮ่องเต้เมื่อใดที่ชาติกำเนิดของคุณชายหยางถูกเปิดเผยข้าจะรอดูว่าท่านจะจัดการอย่างไร!”
จงซู่มีสีหน้ามืดครึ้มเขาตะโกนสั่งการ “ปิดปากเขาแล้วลากตัวออกไปซะ!”
“ขอรับ!” บุรุษชุดดำถูกลากตัวออกไปส่วนการฝึกซ้อมเพื่อชัยชนะนั้นไม่มีความจำเป็นต้องดำเนินการต่อ
จงซู่กล่าวว่า “คุณชายหยาง เหตุการณ์ในวันนี้ทำให้ท่านตกใจโปรดพักผ่อนที่ค่ายสักคืนแล้ววันรุ่งขึ้นค่อยเดินทางกลับจวนเถิด” พูดจบเขาก็สั่งการทหารของตน
“เดี๋ยวก่อน!”
จงซู่ประหลาดใจ “คุณชายหยางมีอะไรหรือ”
หยางชูยิ้ม “เรื่องของพวกเขาจบลงแล้ว แต่เรื่องของพวกเรายังไม่จบขอรับ! ”
จงซู่เลิกคิ้ว “เรื
