้งทำเป็นมีคุณธรรมอยู่อีกหรือ ปีนั้นบิดาของท่านจัดงานสังสรรค์ แต่พวกท่านโชคดีที่หนีรอดมาได้ ตอนนี้เพื่อเห็นแก่ความรุ่งโรจน์ และอำนาจจึงไม่ถูกข้าควบคุม อย่างไรท่านเองก็ไม่เต็มใจไม่มีความจริงใจที่จะร่วมมืออยู่แล้ว
ขณะที่แสร้งทำเป็นเชื่อฟังและเอาใจข้าท่านเองก็ระวังตัวอยู่เสมอ มองหาโอกาสที่จะได้ของคืน หรือแม้แต่อยากจะฆ่าปิดปากพวกเราเลยด้วยซ้ำ พวกเราสองฝ่ายเดิมทีต่างเป็นความสัมพันธ์แบบเล่นงานกันและกัน ท่านแพ้แล้วมีอะไรให้โทษข้ากันเล่า”
จงซู่หน้าเขียวเขาพูดเสียงเย็นชา “ท่านพ่อทำผิดพลาดข้าไม่มีอะไรจะแย้ง อย่างไรก็ตามตระกูลจงคอยปกป้องซีเป่ยมาหลายปี ชายชาติทหารกี่คนที่เสียชีวิตในการต่อสู้ ความดีความชอบนี้ท่านสามารถลบได้ด้วยคำพูดไม่กี่คำงั้นหรือ เป็นท่านเองที่มีเจตนาร้าย ข้าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกักตัวท่านไว้ในจวนและเฝ้าดูอย่างลับๆ ในขณะที่ท่านเองก็รับปากข้าว่าตราบใดที่ท่านทดสอบเส้นสนกลในของเขาเสร็จ เรื่องที่เหลือจะไม่เกี่ยวข้องกับพวกเราแล้ว ในขณะเดียวกันท่านก็วางแผนลอบทำร้ายในที่สุดข้าก็เข้าใจเป้าหมายของท่านเดิมทีไม่ใช่คุณชายหยาง! เขาเป็นเพียงหนึ่งในเบี้ยของท่าน ท่านวางแผนที่จะฆ่าเขาตั้งแต่แรกแล้ว และใช้โอกาสเรื่องที่ฆ่าเขาให้พวกเราตระกูลจงไม่มีทางที่จะฟื้นคืนได้ตลอดไป!”
บุรุษชุดดำหัวเราะอีกครั้ง “แม่ทัพจงไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ แต่น่าเสียดายที่มันสายเกินไปสำหรับท่านที่จะเข้าใจเรื่องนี้ คุณ
