ในฐานะที่เป็นยอดฝีมือทางด้านเสียงเหมือนกันการสื่อสารระหว่างกันใช้เพียงไม่กี่จังหวะ หมิงเวยได้ยินสัญญาณจากหนิงซิวก็เข้าใจ
นี่เป็นแผนล่อเสือออกจากถ้ำจงใจให้ทั้งสามคนออกหน้าโดยรั้งนางไว้ที่นี่ อีกฝั่งหนึ่งต่างหากที่เป็นการแสดงสำคัญ เพียงแต่ว่าพวกเขาประเมินทักษะเคล็ดวิชาของหนิงซิวต่ำไปถึงได้ละเลยที่จะสร้างการป้องกัน
ล่อเสือออกจากถ้ำงั้นหรือ ล่อเสือออกมาส่วนแกะทิ้งไว้ด้านหลัง
เสียงนกหวีดไม้ไผ่ดังขึ้นข้างหู คนสามคนที่มีหน้าที่รั้งหมิงเวยเอาไว้ได้ยินเสียงนั้นก็หันหลังกลับกระโดดหนีไป เสียงนี้แสดงว่าพวกเขาทำภารกิจสำเร็จแล้ว
“คิดจะหนีหรือ” หมิงเวยมองดูด้วยท่าทีเฉยเมย ลูกธนูพุ่งออกจากแขนเสื้อ ด้านหลังมีกับดักเส้นไหมละเอียดที่ถักทอรวมกันกลายเป็นเชือกบิดเข้าล้อมรอบ
นางกระโดดขึ้นทันทีร่างกายกลายเป็นหมอกจนบางครั้งเหมือนอยู่ใกล้บางครั้งเหมือนอยู่ไกล
บุรุษลึกลับเหล่านั้นตกใจมากเมื่อครู่ที่พวกเขาประมือกันเขาคิดว่าตนเองรู้รายละเอียดของนางแล้ว
ฝีมือไม่เลวแต่ไม่ถึงกับแข็งแกร่งเมื่อเทียบกับเคล็ดวิชาของนางแล้ว วรยุทธ์นั้นอ่อนแอมากมีเพียงฝีเท้าเท่านั้นที่ดีกว่า ดังนั้นเมื่อเผชิญการล้อมของทั้งสามจึงไม่พ่ายแพ้
ดังนั้นเมื่อเห็นสัญญาณจากฝั่งนั้นเขาจึงไม่คิดว่าตนเองจะหนีไปไม่ได้
จนกระทั่งลูกศรพุ่งออกมาจากแขนเสื้อของหมิงเวยเขาถึงพบว่า ‘มีเพียงฝีเท้าเท่านั้นที่ดีกว่า’ นั้นดีถึงขั้นไหนกันแน่ตนมองอย่างตั้งใจ แต่กล