อา!” เขาร้องลั่น
หยางชูเหลือบมองเขาแล้วหันกระบี่ในมือฟันลูกธนูทิ้งแล้วรีบกลับไปที่กองทัพแคว้นฉีทันที จนถึงตอนนี้เขาถึงจะรู้สึกหายใจคล่อง
พอซูถูสั่งพลธนูให้ยิงจนถึงตอนที่ตนไปช่วยโหวเหลียงกระบวนการทั้งหมดนั้นสั้นมากจริงๆ แต่สำหรับผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์กลับเป็นประสบการณ์ชีวิตและความตาย
หยางชูโยนโหวเหลียงออกไป และหันกลับมาและตะโกนว่า “ตอนนี้ไม่มีตัวประกันอยู่ในมือของพวกท่านแล้วจะทำอย่างไรต่อล่ะ ต่อสู้กันงั้นหรือ นักรบเกราะเหล็กไม่ได้ออกรบมาเป็นเวลานาน อาศัยการขึ้นเป็นหัวหน้าคนใหม่ของเผ่าหูช่วยยกระดับชื่อเสียงมันก็ไม่เลวนะว่าไหมองค์ชายซูถู”
ซูถูแยกตัวออกจากองครักษ์ใบหน้าของเขาซีดเผือด
เขาโดนหลอกอีกแล้ว!
ครั้งสุดท้ายที่นางวางกับดักไม่เพียงแต่ทำให้ทหารบาดเจ็บไปครึ่งหนึ่ง แม้แต่ตัวเขาเองยังได้รับบาดเจ็บสาหัสอีกด้วย การไล่ตามนางในครั้งนี้เขาจึงตื่นตัวและตระหนักจนถึงขีดสุด
ด้วยเหตุนี้เมื่อเขาพาทหารพันนายมาถึง สตรีผู้นั้นกำลังมองผู้อื่นเล่นว่าวอย่างสบายอกสบายใจ ความคิดแรกที่เข้ามาในหัวของเขาคือไม่ฆ่านางก่อน แต่ก็กังวลว่าจะถูกนางใช้อุบายอะไรหรือไม่ ดังนั้นตัวเลือกของเขาจึงไม่ให้ทหารพุ่งเข้าไป แต่เป็นการทดสอบก่อน
การทดสอบนี้จบลงแล้ว คำพูดนั้นของนางทำให้ความรักของเขาอยู่เหนือกว่า
แม้จะไม่อยากยอมรับ ถูกนางหลอกจนทำให้เขาเทียนเสินกลายเป็นสถานที่นองเลือด ด้านหนึ่งเขาเกลียดนางมากจนเขาอยากจะสับร่างของน
