ไม่ ตอนนี้นางเป็นอย่างไรบ้าง”
เหลียงจางตอบ “นางไปก่อเรื่องที่เขาเทียนเสิน หน่วยนกอินทรีได้สอดแนมเหตุการณ์นี้แล้ว ซูถู องค์ชายเจ็ดแห่งเผ่าหมาป่าหิมะกำลังไล่ตามนางคิดจะจับนางกลับไปเพื่อลงโทษตามกฎ ตอนนี้พวกเขาอยู่ระหว่างทางยังมีเวลาอีกไม่กี่วันกว่าจะถึงเป่ยเทียนเหมิน”
“นางปลอดภัยดีหรือไม่บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า”
“เรื่องนี้ข้าไม่รู้ การรายงานข้อมูลกลับมาต้องใช้เวลา ข้อมูลล่าสุดคือครึ่งเดือนก่อนพวกเขากำลังเดินทางไปตามทะเลสาบนั่วเจีย” หยางชูนึกถึงแผนที่ในหัว
ซูถูผู้นี้ไล่ตามนางเมื่อครึ่งเดือนที่แล้วบ่งบอกว่าเขาเข้าใจเส้นทางของนางเป็นอย่างดี ช่วงสุดท้ายของการเดินทางจึงเป็นสิ่งที่อันตรายที่สุด
“อีกฝ่ายพาคนไล่ตามนางมากี่คน”
“สิบกว่าคนได้” หมายความว่าไม่มีผู้ไล่ตามคนใหม่หรือ
หยางชูรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย และเมื่อเห็นแววตาของเหลียงจาง เขาก็ตะโกนขึ้นว่า “ยังมีเบาะแสอีกใช่หรือไม่ ท่านอาคิดให้ชัดเจนไม่เช่นนั้นหากมีอะไรผิดพลาดขึ้นมา ข้าจะไม่ให้ยาถอนพิษท่าน!”
เหลียงจางโกรธมากเขาที่เป็นถึงแม่ทัพฝ่ายขวาอยู่ในตำแหน่งที่ขุนนางจากเมืองหลวงเห็นเขายังต้องให้ความเคารพ แต่เด็กจากตระกูลหยางที่ไม่เป็นที่โปรดปรานผู้นี้ทำกับเขาเหมือนเขาเป็นคนใช้ เขาจะไปรู้ได้อย่างไรว่าหยางชูสุภาพกับเขาอยู่
ทางด้านช่องแคบไป๋เหมินเนื่องจากภูมิประเทศค่อนข้างราบเรียบ สงครามจึงมักเกิดขึ้น อย่างไรก็ตามเป่ยเทียนเหมินเป็นประตูด่านที่คอ
