าจะตายหากถูกจับได้!
“อา บางทีซูถูอาจจะกลับไปแล้วเขากลายเป็นหัวหน้าของชาวหูแล้ว ดังนั้นเขาควรจะหวงแหนชีวิตของเขาใช่หรือไม่” โหวเหลียงพูดกับตัวเองอย่างขบขัน
ณ จุดนี้เขาไม่สามารถแม้แต่จะหันหัวกลับ
ซูถูผู้นั้นเป็นองค์ชายผู้ไม่เป็นที่โปรดปรานที่ซ่อนเร้นความสามารถเอาไว้ เมื่อเขาได้ขึ้นเป็นจ้าวแห่งทุ่งหญ้าแน่นอนว่าจะต้องโหดเหี้ยมอำมหิตแน่
เขาชื่นชอบวัฒนธรรมของจงหยวน แต่โหวเหลียงก็ไม่พลาด เมื่อเขาขึ้นเป็นหัวหน้าชาวหูจริงๆ ก็ต่างจากครั้งเมื่อที่ยังเป็นองค์ชาย หากเขาเต็มใจก็จะมีบัณฑิตตกต่ำไปอยู่ข้างกายเขา
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้โหวเหลียงก็อยากจะร้องไห้อีกครั้ง
เขาไม่อยากเป็นคนซื่อสัตย์ และเขาก็เป็นคนไม่ดีมาโดยตลอด เหตุใดถึงกลายเป็นเช่นนี้ได้พาสตรีทั้งสองคนที่บาดเจ็บลี้ภัยในทุ่งหญ้า อนาคตที่สดใสซึ่งไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน…
“ท่านยอมแพ้แล้วหรือ” หมิงเวยพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ด้วยบุคลิกของซูถู เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะปล่อยมือ ตอนนี้เขายังไม่ตามมาเพราะไม่มั่นใจ แต่ท่านคิดว่าเขาจะไม่ส่งผู้ใดมาติดตามพวกเราเพื่อตรวจสอบตำแหน่งของพวกเราเลยหรือ”
โหวเหลียงทรุดตัวลงทันที “แม่นางจะไม่ให้ข้ามีความสุขสักครู่เลยหรือ”
“ความสุขจอมปลอมอยู่ได้ไม่นาน ฟองแห่งจินตนาการก็ต้องแตก!”
“ท่านช่างโหดร้ายจริงๆ…”
