่านจะได้มีคำตอบในใจมากขึ้นดีหรือไม่” เผิงอี้ถูกโน้มน้าวไม่กี่วันต่อมาเขาก็ไปร่วมงานเลี้ยงที่สนามเลี้ยงม้า
เมื่อไปถึงเขาตะลึงกับการเปลี่ยนแปลงของที่นี่
เขารู้อยู่นานแล้วว่าคุณชายหยางเป็นคนรักสนุก แต่ไม่รู้ว่าหลายวันมานี้มีกองคาราวานเดินทางมาที่นี่มากน้อยเพียงใด แต่เขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะทำไปทำมาจนกลายเป็นเมืองเล็กๆ เมื่อมองดูการตกแต่งที่วิจิตรตระการตา สาวใช้ที่อยู่ข้างกายเขายังถอนหายใจ อย่างไรก็เทียบกับเมืองหลวงไม่ได้
เฝิงอี้ได้รับเชิญให้เข้าไปในจวนที่สร้างขึ้นใหม่ และในที่สุดก็ได้พบกับคุณชายหยางผู้นั้น นอกจากเขาแล้วยังมีเจ้าหน้าที่ผู้มีอิทธิพล และพ่อค้ารายใหญ่อีกหลายคนในเกาถาง อาหารในงานเลี้ยงล้วนเป็นสิ่งแปลกใหม่ที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนทำให้คนร้องอุทานว่ามหัศจรรย์เหลือเกิน
คุณชายผู้สูงศักดิ์จากเมืองหลวงไม่ธรรมดาจริงๆ!
หลังงานเลี้ยงจบเฝิงอี้ถูกรั้งให้อยู่ต่อ เขารู้ดีอยู่แก่ใจ คิดเงียบๆ ว่าจะพูดอย่างไรดี คุณชายหยางที่เสร็จธุระเอ่ยปากก็ทำให้เขาตกใจ
“ใต้เท้าเฝิง หลายวันมานี้โจรที่เขาเหยียนซานได้ถูกกำจัดไปมากมาย นี่ถือว่าไม่ใช่ความสำเร็จเล็กๆ น้อยๆ ใช่หรือไม่”
“ใช่ขอรับ” เฝิงอี้ยิ้ม “คุณชายหยางยอดเยี่ยมจริงๆ ข้าได้เขียนรายงานต่อฝ่าบาทแล้วคงถูกส่งออกไปเร็วๆ นี้”
หยางชูยิ้ม “รายงานต่อฝ่าบาทหรือ อันที่จริงก็ควรเขียน แต่ข้าอยากขอให้ใต้เท้าเฝิงช่วยเปลี่ยนสักหน่อยเขียนว่าท่านเป็นคนส่งคนไปปราบปราม”
