ำให้เป็นเช่นนี้แล้วมาขอโทษทีหลัง เช่นนั้นข้าจะได้ไม่สามารถเสนอเงื่อนไขเพิ่มเติมอะไรกับท่านได้!”
แน่นอนว่าหมิงเวยไม่ยอมรับ การสื่อสารระหว่างผู้คนก็เหมือนกับการทำธุรกิจ
พ่อค้ามักจะตั้งราคาสูงเสมอ จากนั้นก็ยอมให้ต่อรองราคาหากผู้ซื้อขอลดสำเร็จก็ซื้อไป หากเสนอราคาตั้งแต่เริ่มต้นผู้ซื้อยังคงรู้สึกขาดทุน และต้องการลดราคาอีก
หยางชูเข้าใจเหตุผลนี้ก็รู้สึกโกรธ “ท่านกลัวว่าข้าจะตามท่านไปงั้นหรือ”
เมื่อมาถึงจุดนี้หมิงเวยจึงยอมรับในที่สุด “ที่นี่คือสนามรบของท่าน อาจารย์ฟู่ได้ต่อสู้เพื่อเงื่อนไขที่ดีเช่นนี้เพื่อนำท่านออกจากสายตาของการเฝ้าระวังได้ มีสถานที่เช่นนี้ให้ท่านได้แสดงฝีมือจะปล่อยให้มันสูญเปล่าได้อย่างไร ปรัชญาการทหารที่ท่านได้เรียนรู้ควรนำมาใช้ในสนามรบไม่ใช่เพื่อมาทำสิ่งเหล่านี้ การค้นหาวิธีการใหม่ๆ เพื่อเอาชนะเป็นหน้าที่ของข้า”
“แต่ว่าข้า…” คิ้วของเขาขมวด แต่มือของนางกลับลูบแต้มสีชาดที่หน้าผากของเขา “ข้าหวังว่าสักวันหนึ่งท่านจะสามารถปรากฏตัวในรูปลักษณ์ที่แท้จริงได้”
หยางชูเอนหลังกลับไปเขารู้ว่าสิ่งที่นางพูดนั้นสมเหตุสมผล การไปยังหูตี้แล้ววางแผนอย่างลับๆ เป็นเรื่องที่ไม่เหมาะกับเขา ป้อมปราการอยู่ระหว่างการก่อสร้าง โจรบนภูเขาก็รอที่จะต้องเก็บกวาดจำเป็นต้องมีเขาบัญชาการรักษาการณ์ด้วยตนเอง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือถ้าเขาออกจากเกาถางทางฝั่งฮ่องเต้ไม่สามารถทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นได้อีกเพราะอาจเป็นกา
