ได้บอกว่าที่นั่นกำลังวุ่นวายอยู่กับสงครามอยู่หรอกหรือ มีเรื่องอะไรต้องไปที่นั่นตอนนี้กัน”
“เพราะที่นั่นกำลังวุ่นวายกับสงครามถึงต้องไปตอนนี้อย่างไรเล่า” หมิงเวยจิบชาแล้วพูดว่า “เมื่อผู้จัดการหยางมาทุกอย่างก็เป็นไปตามแผน ข้าเองก็วางใจที่จะจากไป”
เส้นทางการค้ามาถึงที่นี่ผลกำไรจากกิจการต่างๆ จะถูกส่งมาที่เกาถางอย่างต่อเนื่อง ภายใต้สถานการณ์ที่มีคนมีเงินที่นี่จะกลายเป็นเมืองเล็กๆ ที่สมบูรณ์ในไม่ช้า ตัวหยางชูเองเมื่อจัดการโจรบนภูเขาได้สถานการณ์ที่นี่คงดีขึ้นอย่างสมบูรณ์ เขามีหนิงซิวอยู่ข้างกายนางเองก็วางใจ
หยางชูเลิกคิ้วไม่พูดอะไร หมิงเวยรู้ว่าเขาไม่พอใจ แต่เรื่องนี้สำคัญมากไม่ไปไม่ได้
อาหว่านมองหน้าหยางชู จากนั้นก็หันไปหานางแล้วถามว่า “ท่านจะไปเมื่อไรไปคนเดียวหรือ”
หมิงเวยแกะถั่วแล้วตอบว่า “แน่นอนว่าไม่ได้ไปคนเดียวนอกจากตัวฝูแล้ว ข้าว่าจะพาโหวเหลียงไปด้วย”
ประตูรั้วและหอสังเกตการณ์สร้างใกล้เสร็จแล้ว พอหยางโหย่วเต๋อมาที่นี่แน่นอนว่าต้องมีนายช่างมาด้วยไม่ได้มีโหวเหลียงเป็นหัวหน้าคนงานแค่คนเดียว ตอนนี้การเอาโหวเหลียงไว้ข้างกายหยางชูนางยังรู้สึกไม่สบายใจเท่าไรนัก จึงต้องพาเขาไปหูตี้ด้วยเพื่อทดสอบเขาว่าเขาเปลี่ยนสีแล้วหรือยัง
“ได้อย่างไรกัน” หนิงซิวเปิดปาก “การไปหูตี้นั้นเสี่ยงมากคนที่ท่านพาไปด้วยต้องไว้ใจได้”
หมิงเวยยิ้ม “โหวเหลียงมีประโยชน์อยู่เขาอยู่ซีเป่ยมาหลายปีจะต้องเข้าใจสถานการณ์ในหู
