มาสนทนา นายช่างโหวพยายามปกป้องตัวเองหลายครั้ง หมิงเวยหันหน้ามองเขานางเหมือนจะยิ้ม แต่ไม่ยิ้มทำให้นายช่างโหวถอยกลับไปอีกครั้ง
โกรธไม่ได้ โกรธไม่ได้จริงๆ
แม้แต่การฆาตกรรมก็แกล้งทำเป็นว่าจริงได้ เมื่อเขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็จะถูกมองออกแล้วยังจะออกอุบายอะไรได้อีกเล่า
พอมาลองคิดดูอีกทีเขาติดกับดักของผู้อื่นตั้งแต่แรกแล้ว จงใจให้ค่าตอบแทนเขาในตัวเลขที่สูง ปล่อยให้พวกโจรทำงานหนักทุกวัน นี่คือการแยกพวกเขาออกจากกัน พอไม่เชื่อใจกันมากขึ้นเรื่อยๆ เขาจึงจำเป็นต้องเริ่มแผนก่อนถึงเวลาอันควร และจากนั้นเขาก็ตกหลุมพราง
นี่เป็นการล่อเสือออกจากถ้ำ! ถ้ำโจรนี้ซ่อนอยู่ในปีศาจเฒ่าเขาเฮยซาน กลัวว่าเขาจะล่อเสือออกจากถ้ำหรือ
ในตอนที่เขาภูมิใจกับความสำเร็จของตัวเองมาก ผู้อื่นได้แต่กัดฟันรอโผล่หางออกมาแล้วค่อยกลืน…
ช่างน่ากลัวนัก!
หัวหน้าโจรยังคงพูดต่อถึงนายช่างโหวพบพวกเขาที่ที่ว่าการอำเภอแล้วเสนอให้ขโมยสนามเลี้ยงม้าแห่งนี้ อาสวนและอีกหลายคนตกใจ
“ตอนแรกพวกเจ้าคิดจะครองที่ว่าการอำเภองั้นหรือ” หัวหน้าโจรตกตะลึง โอ้ เขาพูดออกไปได้อย่างไรนะ
หมิงเวยนึกถึงทักษะแปลงโฉมของนายช่างโหวแล้วพูดขึ้นว่า “พวกเจ้าคิดยึดครองที่ว่าการอำเภอแล้วสวมรอยเป็นนายอำเภองั้นหรือ” ปฏิกิริยาของหัวหน้าโจรและนายช่างโหวให้คำตอบที่ชัดเจนแล้ว
“กล้าเกินไปแล้ว!” อาสวนพูดเช่นนั้น
แต่เมื่อลองคิดดูแล้วมันค่อนข้างเป็นไปได้ที่เมืองเล็กๆ และอยู่ห่างไ
