กลเช่นนี้ โอกาสที่จะได้พบเจ้าหน้าที่หลายครั้งในตลอดทั้งปีมีความเป็นไปได้ค่อนข้างสูง
จนถึงตอนที่พวกเขาไม่สามารถปลอมตัวต่อไปได้แล้วเมืองเกาถางแห่งนี้ก็จะถูกพวกเขาทอดทิ้ง
“คุณชาย” อาสวนขอคำแนะนำ “ให้ทำอย่างไรกับพวกเขาดีขอรับ”
หยางชูเหลือบมองด้วยความรังเกียจ “ใจกล้าเช่นนี้ ไม่สมควรมีชีวิตอยู่หรอก”
เมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนี้เหล่าขุนศึกต่างกระตือรือร้นขึ้นมาทันที แต่ละคนหยิบธนูหยิบกระบี่แล้วตะโกนแย่งกัน “ข้าน้อยเองๆ ขอรับ!”
พวกโจรตัวสั่นแม้ว่าพวกเขาจะเตรียมตัวตายมานานแล้ว แต่เมื่อวันนั้นมาถึง ก็ยังอยากมีชีวิตอยู่!
มีคนตะโกนขึ้นว่า “คุณชายโปรดไว้ชีวิตด้วย! ข้าน้อยยินดีอาสาช่วยเหลือคุณชาย โปรดไว้ชีวิตข้าน้อยด้วยเถิด!”
เหล่าขุนศึกหัวเราะเสียงดัง “เจ้าคิดว่าผู้ใดก็สามารถช่วยเหลือคุณชายได้หรือ แค่สิบต่อหนึ่งยังสู้ไม่ได้เลยปล่อยให้พวกเจ้ามีชีวิตอยู่ต่อเพื่ออะไรกัน”
โจรผู้นี้ที่เข้ามาเพื่อคอยประสานงานอยู่ภายในรู้สึกเสียใจมานานแล้ว เมื่อคิดดูอีกทีถึงการทำงานที่สนามเลี้ยงม้าแห่งนี้จะเหนื่อย แต่ค่าตอบแทนดีจริงๆ! มีอาหารให้กินอิ่ม มีเนื้อให้ทานทุกวัน! ค่าจ้างก็ไม่น้อยเลยเก็บออมไม่กี่ปีไม่แน่อาจเพียงพอสำหรับแต่งภรรยาเสียด้วยซ้ำแล้วจะมาเป็นโจรเพื่ออะไรกัน
เขาเกิดความคิดขึ้นมาอย่างเฉียบไว “ข้าน้อยทำงานหนักได้! คุณชายต้องการสร้างเรือน ขาดคนงานไม่ได้ตราบใดที่ข้าน้อยยังมีชีวิตอยู่จะให้เป็นวัวเป็นม้าได้หมดข
