รู้เคล็ดลับในการจัดการกับอาหว่านไม่ว่านางจะพูดอะไรแค่ทำเป็นไม่ได้ยินแค่นั้นก็ทำให้อาหว่านโกรธแล้ว และแน่นอนอาหว่านเห็นนางไม่พูดอะไรก็ดึงผ้าเช็ดหน้าด้วยความโกรธ
หยางชูเห็นก็ตะโกนขึ้นว่า “เสี่ยวถง ทำน้ำแข็งใสมาเพิ่มอีกสองถ้วยข้าจะกินด้วย” พวกเขาได้ยินเสียงตอบรับของเสี่ยวถงมาแต่ไกล อาหว่านอารมณ์ดีขึ้นมาในทันที
หยางชูถอนหายใจในใจแล้วพูดว่า “ข้าคิดว่าเขาระวังศิษย์พี่มากเกรงว่าเขาจะถูกโจมตีได้”
หมิงเวยกัดน้ำแข็งบด “ก่อนอื่นเขาคงคิดหาวิธีที่จะย้ายอาจารย์ออกไป หากไม่สำเร็จก็จะวางกลยุทธ์เพื่อดักจับเขา นายช่างโหวเป็นคนที่ระมัดระวังมากเขาสามารถรับรู้ได้ว่าอาจารย์เป็นเสวียนชื่อที่เก่งกาจกว่าเขา”
“ถ้าเช่นนั้นพวกเราย้ายศิษย์พี่ออกไปก่อนเขาจะได้ไม่ต้องออกอุบายอะไรดีหรือไม่”
หมิงเวยเหล่มองเขาแล้วยิ้ม “ท่านเป็นห่วงว่าอาจารย์จะเผลอพลั้งติดกับดักพวกเขาหรือเจ้าคะ”
เมื่อถูกนางมองออกหยางชูรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยเขาพูดปากอย่างใจอย่าง “ข้าจะเป็นห่วงเขาทำไมกัน เขาไม่ได้เก่งกาจหรอกหรือ”
หมิงเวยไม่ตีฝีปากกับเขาเพียงแต่ตอบไปว่า “ก็จริงเจ้าค่ะ กองคาราวานใหม่จะมาที่เกาถางในอีกไม่กี่วันให้อาจารย์เข้าเมืองไปก็ดี”
อืม…ย้ายคนออกไปเพื่อให้นายช่างโหวสามารถดำเนินการด้วยความมั่นใจได้ ช่วงเวลาสองเดือนนี้อีกฝ่ายดูกระวนกระวายใจมากเห็นได้ชัดว่าเป็นเคล็ดวิชา แต่เขาไม่กล้าใช้เพราะกังวลว่าจะถูกค้นพบ ตราบใดที่หนิงซิวออกไปเขาก็จะก
