องสนามเลี้ยงม้าขึ้นมาและคิดแผนอย่างตั้งใจ
โจรก็คือโจรในเมื่อพวกเขามาเตือนตนนั่นหมายความว่าพวกเขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไปแล้ว การขัดขืนมีแต่จะทำให้พวกเขาสงสัยมากขึ้นเท่านั้นเมื่อถึงเวลานั้นอาจเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นได้
ช่างเถอะเขาทำได้แค่วางแผนอย่างระมัดระวังมากขึ้นเท่านั้น จะต้องคิดหาวิธีที่จะย้ายเสวียนชื่อคนนั้นออกไป….ควันพวยพุ่งเข้ามาในห้องโถงกลายร่างเป็นงูขาวตัวน้อย
“โจรก็คือโจรถูกยั่วยุนิดหน่อยก็ทนไม่ได้แล้ว” หมิงเวยพูดหากนายช่างโหวได้ยินเข้าคงต้องมองนางในฐานะเพื่อนรู้ใจเป็นแน่ อาหว่านที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเหลือบมองนางแล้วคิดในใจทนได้ก็แปลกแล้ว
นายช่างโหวผู้นั้นต้องการสิ่งใดพวกเราก็หามาให้ตามต้องการ ส่วนพวกโจรที่เข้าทำงานตั้งแต่เช้าจรดค่ำ กินข้าวหม้อใหญ่ ดื่มสุราไม่ได้ นอกจากจะได้ค่าจ้างมากพอแต่ก็ถือว่ายังลำบากอยู่ดี
สำหรับแรงงานที่แท้จริงการที่ได้รับค่าแรงมากคือความสะดวกสบายสูงสุด แต่ถ้าพวกโจรพอใจกับสิ่งนี้พวกเขาก็ไม่ใช่โจรแล้ว นอกจากนี้คุณชายปรากฏตัวขึ้นสองสามครั้ง ความฟุ่มเฟือยที่ไม่เข้ากับเมืองเล็กๆ ในซีเป่ยแห่งนี้จะไม่ทำให้พวกเขารำคาญใจได้อย่างไร
“คุณหนูทานน้ำแข็งใสหน่อยเจ้าค่ะ” ตัวฝูนำจานเงินมาให้ราวกับถวายสมบัติ น้ำแข็งบดราดนมแพะถูกปกคลุมด้วยผลไม้หายากในซีเป่ย
อาหว่านพูดอย่างขมขื่นว่า “กินน้ำแข็งใสตั้งแต่เดือนห้าไม่กลัวปวดท้องหรืออย่างไร” ตัวฝูเหลือบมองนางแล้วเมินเฉย
นางได้เรียน
