ยางพอใจขึ้นมาเล็กน้อย “อันนี้ดูไม่เลวเลย แต่เรือนดูเตี้ยไปหน่อย ข้าต้องการสร้างเรือนสูงที่สามารถมองเห็นที่ไกลๆ ได้ เจ้าเข้าใจหรือไม่ อืม…สร้างสักสองสามหลังดีกว่า”
นายช่างโหวทำการยกตัวเรือนขึ้นสูงแล้วเพิ่มห้องทั้งด้านหน้า ด้านหลัง ด้านซ้าย และด้านขวา คุณชายหยางลูบคางพลางจับผิด “แบบนี้ดูไม่สวยเลย! รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง”
ในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาที่ดีอาสวนจึงพูดขึ้นมาทันทีว่า “คุณชายห้องทั้งเยอะแล้วก็ใหญ่ กำแพงไม่เตี้ยเกินไปหรือขอรับ”
คุณชายหยางปรบมือพลางพูด “จริงด้วย! แบบนี้ดูไม่เข้ากัน”
ความคิดของนายช่างโหวเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วดูเหมือนว่าคุณชายผู้นี้จะชอบความเอิกเกริกงั้นเรามาเปลี่ยนกำแพงเรือนให้เป็นกำแพงเมืองกันเถอะ!
คุณชายหยางฟังคำแนะนำของอีกฝ่าย และรู้สึกพอใจเล็กน้อย “ได้ยินว่าประตูรั้ว และหอสังเกตการณ์นิยมในราชวงศ์ก่อนสร้างขึ้นเหมือนเมืองขนาดเล็กที่งดงามมาก เจ้าเอาอันนั้นเป็นแบบสร้างขึ้นมาละกัน!”
นายช่างโหวสามารถสร้างประตูรั้ว และหอสังเกตการณ์ได้จริงๆ แผนผังที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ให้มีผังการสร้างประตูรั้ว และหอสังเกตการณ์อยู่ เขานำไปให้คุณชายหยางดูเปลี่ยนจุดที่ไม่สวยงามเพิ่มบางสิ่งบางอย่าง และในที่สุดทุกอย่างก็ลงตัว เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก และนำแผนผังนี้ไปควบคุมการก่อสร้าง
พอหมิงเวยออกจากห้องหยางชูก็เก็บท่าทางไม่เอาไหนของตนเอง และมองไปยังทางที่นายช่างโหวคนนั้นเดินออกไปอย่างค
