ข้างหน้าเพื่อห้ามฮ่องเต้ “ฝ่าบาท! โปรดเมตตาด้วย กุ้ยเฟยยังคงรอให้หมอหวงทำการรักษาอยู่นะพ่ะย่ะค่ะ!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ อารมณ์ของฮ่องเต้ก็เย็นลงเล็กน้อยจ้องไปที่หมอหวงครู่หนึ่งและในที่สุดเขาก็ปล่อยมือ แผ่นอกของเขาขยับอย่างแรงพระองค์หายใจหนักด้วยอารมณ์โกรธ ผ่านไปนานกว่าจะพูดว่า
“เหตุใดถึงรักษาไว้ไม่ได้ พูดมา!”
หมอหวงสำลักจนไอติดต่อกันหลายครั้งเมื่อกลับมาหายใจได้ปกติเขาก็รีบโค้งกายตอบกลับว่า “เหนียงเหนียงไม่ได้ให้กำเนิดบุตรมาหลายปีแล้ว การตั้งครรภ์จึงไม่ใช่เรื่องง่าย อีกทั้งด้วยอายุที่มากขึ้น และร่างกายที่ไม่ค่อยแข็งแรง…”
“แล้วเหตุใดพวกเจ้าถึงไม่ดูแลนางให้ดี” ฮ่องเต้ระงับเสียงตัวเองไม่อยู่ มือของเขาก็เริ่มสั่นอีกครั้ง “เจิ้นย้ำพวกเจ้าแล้วว่าให้ดูแลอย่างดีแล้วพวกเจ้าดูแลเช่นนี้งั้นหรือ!”
หมอหวงไม่สามารถอธิบายได้เขาเกือบจะร้องไห้
พวกเขารู้ดีว่าเผยกุ้ยเฟยเป็นที่โปรดปรานมากเพียงใด แล้วจะกล้าละเลยได้อย่างไร พวกเขามาตรวจชีพจรทุกๆ สองวัน หากมีของดีๆ ก็จะถูกส่งมายังพระราชวังเชียนชิว ยาบำรุงก็ปรุงมาให้ทานตลอด
แต่พื้นฐานสุขภาพของร่างกายไม่ใช่ว่าเสริมแล้วจะไปได้ด้วยดี เผยกุ้ยเฟยมีร่างกายอ่อนแอก่อนจะเข้าวัง ดูแลอยู่นานหลายปีกว่าจะมีรูปลักษณ์เช่นนี้ ปกติที่นางไม่มีโรคภัยไข้เจ็บก็มาจากการพยายามอย่างหนักของพวกเขา
อีกอย่างนางก็ล้มลงด้วยตัวเองก่อนที่หมอหลวงจะมาถึงเสียอีกจะให้ทำอะไรได้
โชคดีที่ว่านต้าเป
