้องทำให้สุด ในเมื่อข้ายกทหารรักษาพระองค์ให้พี่ใหญ่ไปหมดแล้วจะยั้งมือไว้ได้อย่างไรกัน วางใจเถอะเป้าหมายของคนชั่วนั่นไม่ใช่เปิ่นหวางอยู่แล้ว”
ทันทีที่พูดจบก็ได้ยินเสียงแผ่วเบาดังขึ้นว่า “จริงหรือ…”
เจียงเฉิงและองครักษ์ตื่นตระหนกราวกับมีลมเย็นพัดกระทบหลังพวกเขาทำให้เหงื่อกาฬไหลพรู
“ผู้ใดน่ะ ออกมาเดี๋ยวนี้!” องครักษ์ยืนบังเจียงเฉิงและชักกระบี่ออกมา
แต่ในวินาทีต่อมาเขาก็รู้สึกชาที่จุดเลือดลมหลังคอ ร่างทั้งร่างแข็งค้าง
เจียงเฉิงกลัวจนวิญญาณไม่อยู่กับร่าง เขาทำหลายสิ่งหลายอย่างไปมากมาย ได้มีชีวิตที่ดีกว่าจะมีโชคชะตาให้นั่งในตำแหน่งนี้ได้ไม่ง่ายเลย
“ผู้ใดกัน” เขาหันกลับไปแล้วตัวของเขาก็แข็งค้าง
องครักษ์คนสนิทของเขามีวรยุทธ์ที่ไม่เลว แต่ดันถูกจับได้ทั้งๆ ที่ยังไม่เห็นแม้แต่เงาคน หรือจะเป็นพ่อมดตนนั้นจริงๆ
ไม่รู้ว่าเมื่อไรด้านหลังกระโจมถูกคนกรีดจนเป็นรูขนาดใหญ่ในตอนที่เปิดมันออกก็มีหลายคนเข้ามาด้านใน
จี้หลิงที่แทงหลังองครักษ์เป็นภาพที่หาได้ยากเขาถามว่า “น้องหญิง ต้องให้พวกเขาแข็งเช่นนี้ไปอีกนานเท่าไร”
หมิงเวยตอบ “นานเท่าไรก็เท่านั้นเจ้าค่ะ”
จี้หลิงรู้สึกว่าน่าสนใจมาก “ไม่แปลกใจเลยที่เสียวอู่ต้องการศึกษามัน นี่มันน่าสนใจมากจริงๆ”
ตัวฝูอาสา “หากคุณชายใหญ่ต้องการเรียนบ่าวสอนได้นะเจ้าคะ!”
จี้หลิงโบกมือ “ไม่ล่ะ ข้าไม่ควรใช้วิชาเช่นนี้ อย่างไรข้าก็เป็นคนที่อยู่ในระหว่างสอบเข้ารับราชการ หลงใหลลัทธิ
