่าอย่าทำอะไรที่ไม่จำเป็น
ตั้งแต่นั้นมาเจียงเชิ่งก็ทำตัวซื่อสัตย์มาโดยตลอด หนึ่ง เขามั่นใจว่าฮ่องเต้ไม่มีเจตนาที่จะถอดถอนตำแหน่งไท่จื่อซึ่งเขาก็โล่งใจ สอง เขารู้ว่าฮ่องเต้ไม่พอใจกับพฤติกรรมก่อนหน้านี้ของเขามากดังนั้นเขาจึงทำตัวซื่อสัตย์ให้ตนเป็นที่โปรดปราน
ตอนนี้โอกาสอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว ว่ากันว่าเพื่อนในยามยากคือเพื่อนแท้ ถ้าเขาแสดงความรับผิดชอบต่อหน้าที่ไท่จื่อในช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้ เสด็จพ่อคงประทับใจมากเรื่องที่เขาทำก่อนหน้านี้ก็จะถูกลบไปโดยปริยาย
นอกจากนี้หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเสด็จพ่อ ตัวตนของเขาก็จะโดดเด่นและข้าราชบริพารจะสนับสนุนเขาโดยไม่มีเงื่อนไข…
เมื่อคิดเช่นนั้นเจียงเชิ่งก็รู้สึกดีใจจนตัวลอย
เขารั้งเหวินยวนไว้ “รีบไปเรียกทหารรักษาพระองค์ฝั่งตงกงมาพวกเราจะไปคุ้มกันฝ่าบาท!”
เหวินยวนตกใจ “ไท่จื่อ!”
“เร็ว!” เจียงเชิ่งเร่งเสียงเข้ม “เกิดเรื่องกับเสด็จพ่อ ข้าในฐานะบุตรชายจะให้นั่งปกป้องตัวเองอยู่เฉยๆ งั้นหรือ รีบถ่ายทอดคำสั่งซะ”
เหวินยวนคิดตามแล้วก็เห็นว่ามีเหตุผลจึงตอบรับคำสั่ง “พ่ะย่ะค่ะ”
เจียงเชิ่งหันกลับมาคว้ามือเจียงเฉิงและพูดด้วยความจริงใจ “น้องรอง พี่ต้องไปคุ้มกันเสด็จพ่อ พี่ขอยืมทหารของน้องได้หรือไม่เจ้ารออยู่ที่นี่เพื่อหลีกเลี่ยงอันตรายเถอะ”
ตอนแรกเจียงเฉิงดีใจมาก แต่เมื่อได้ยินคำพูดนั้นใบหน้าของเขาก็แข็งทื่อและก่นด่าในใจ ยืมทหารของเขาไปคุ้มกันฝ่าบาทแล้วให้ตนรออยู่ที่นี่ โ
