ฮ่องเต้กำลังสนทนากับผู้อื่นอย่างสนุกสนาน พระองค์เห็นทหารรักษาพระองค์รีบวิ่งมาทางนี้ เมื่อเข้ามาใกล้ก็รีบลงจากหลังม้าเข้ามารายงานทันที
“ฝ่าบาท! อันอ๋องตกน้ำพ่ะย่ะค่ะ!”
ฮ่องเต้ตกใจพระองค์ถามกลับไป “ช่วยไว้ได้หรือไม่”
“ช่วยไว้ได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ”
พระองค์พยักหน้าด้วยจิตใจที่สงบลง “พาเขากลับมาก็พอแล้วตื่นตระหนกตกใจเป็นการใหญ่กันทำไม” ทหารลังเลที่จะพูด
ฮ่องเต้เลิกคิ้ว “มีอะไรก็พูดมามัวแต่ลังเลอยู่ได้!”
ทหารมีสีหน้าลำบากใจ “ทูลฝ่าบาท พวกเราไม่สามารถพากลับมาได้ คุณชายสามตระกูลหยางอยู่ที่นั่นด้วยกำลังทะเลาะกับอันอ๋องพ่ะย่ะค่ะ” ทุกคนรู้สึกสับสน
อะไรนะ คุณชายสามตระกูลหยางทะเลาะกับอันอ๋องงั้นหรือ แล้วเรื่องที่ตกน้ำนั่น…
เรื่องในอดีตของทั้งสอง คนที่ทราบเรื่องนี้มีไม่น้อย
ดูท่าแล้วเป็นแค่การทะเลาะวิวาทใช่หรือไม่ เด็กจากตระกูลอันดับหนึ่งในราชวงศ์นี้ไม่รู้เลยหรือว่าที่นี่เป็นงานอะไร
อ้อ จริงสิ ครั้งนี้ต้องหาสะใภ้ให้แก่พวกเขามาทะเลาะวิวาทกันเช่นนี้ผู้ใดจะกล้าแต่งงานด้วยกัน
ฮ่องเต้ขมวดคิ้วแล้วออกคำสั่งทหาร “เรื่องนี้ทำไม่ถูกต้องแล้วยังหวังให้มาคุ้มครองความปลอดภัยของเจิ้นได้อยู่หรือ ไปให้พ้นหน้าเจิ้นแล้วพาเด็กสองคนนั้นมาที่นี่!” ทหารได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
พวกเขาทำอะไรไม่ถูกจริงๆ หรือ แน่นอนว่าไม่ใช่ แต่เป็นเพราะจัดการสองคนนั้นไม่ไหวต่างหาก! ตอนนี้ฝ่าบาทออกคำสั่งแล้วพวกเขาจึงใช้กำลังบังคั
