ดุดตาที่สุดในโถงกว้างนี้ กลับเป็นกลุ่มทีมงานที่กำลังแบกกล้องถ่ายทำภาพยนตร์ขนาดใหญ่
พวกเขากำลังง่วนอยู่กับการตั้งค่าอุปกรณ์และเช็คสัญญาณอย่างขะมักเขม้น
สายตาของโม่หยิงเฉินหยุดอยู่ที่กล้องเหล่านั้นครู่หนึ่ง
กู้เป่ยว่างกระซิบข้างหูเขา น้ำเสียงแฝงความนัยแปลก ๆ
นี่เป็นเงื่อนไขของท่านปรมาจารย์ไป๋ครับ… ท่านต้องการให้บันทึกวิดีโอตลอดการท้าทาย
เขาเว้นจังหวะ มุมปากกระตุกยิ้มหยัน
เห็นบอกว่าเพื่อสนองนโยบายเบื้องบน... จะทำเป็นสื่อการสอนเรื่องศิลปะการต่อสู้ของสัตว์อสูรเพื่อเผยแพร่ให้โรงเรียนมัธยมทั่วประเทศ
โม่หยิงเฉินพยักหน้าเข้าใจ
มิน่าล่ะ…
เรื่องนี้เขาพอจะเข้าใจได้
เขาเองก็เพิ่งจบมัธยมมาหมาด ๆ ตอนฟังเลคเชอร์ของอาจารย์หวงหมิง เขาก็ยังสงสัยอยู่ว่าทำไมเรื่องสำคัญอย่างเทคนิคการต่อสู้ถึงไม่เคยถูกสอนในโรงเรียน
อาจเป็นเพราะนักเรียนมัธยมส่วนใหญ่เพิ่งทำสัญญาตอนใกล้จบ การเรียนทฤษฎีล่วงหน้าอาจไม่เห็นภาพ
แต่มันก็ถือเป็นช่องโหว่ใหญ่ของระบบการศึกษา
สำหรับนักศึกษาในมหาวิทยาลัยชั้นนำอย่างเทียนอวิ๋น เรื่องพวกนี้จะถูกเติมเต็มอย่างรวดเร็ว
แต่สำหรับเด็กโรงเรียนธรรมดา หรือผู้ฝึกสัตว์ที่ไม่ได้เรียนต่อล่ะ?
ดูเหมือนพวกระดับสูงจะเริ่มต
