งเวยไม่ได้คาดหวังว่าตนเองจะถูกคนอื่นดูถูก
ในชีวิตก่อน นางถูกด่าว่าเป็นปีศาจเคยทำให้ผู้อื่นหวาดกลัว แต่ไม่เคยถูกคนด่าว่าเป็นนางจิ้งจอก
นางไม่เต็มใจที่จะทำลายประสบการณ์ใหม่นี้ อย่างไรก็ตามยังไม่ทันที่นางจะได้พูดอะไร กระโจมข้างๆ นางก็ถูกยกขึ้น จี้หลิงออกมาจากกระโจมเขายืนตัวตรง และจ้องไปที่พี่น้องตระกูลเหวินอย่างเย็นชา
เหวินอิ๋งไม่คาดคิดว่าจะมีชายคนหนึ่งออกมาในทันที นางก้าวถอยหลังด้วยความตกใจ แต่นางก็ตอบสนองอย่างรวดเร็ว นางมองดูชุดของจี้หลิง ชัดเจนว่าไม่มีชนชั้นขุนนางนางเป็นคุณหนูจากตระกูลโหวจะกลัวไปทำไม
ดวงตาของจี้หลิงเหมือนกระแสไฟเขากวาดตามองนางตั้งแต่หัวจรดเท้านี่เป็นพฤติกรรมที่ไม่สุภาพอย่างยิ่ง เหวินอิ๋งโกรธมากและได้ยินเขาพูดว่า “น้องหญิง กลิ่นแรงมากน้องได้กลิ่นหรือไม่”
หมิงเวยไม่คิดว่าจี้หลิงจะพูดออกมา
เด็กผู้หญิงกำลังทะเลาะกันมีบุรุษเดินเข้ามาร่วมวงด้วยเป็นเรื่องไม่เหมาะสมพูดอีกอย่างคือนางยังไม่ได้ทะเลาะกัน! แต่พี่ใหญ่ออกโรงแทนนาง นางจะปฏิเสธได้อย่างไร
หมิงเวยยิ้ม “จมูกน้องไม่ค่อยดีเลยไม่ได้กลิ่นอะไร พี่ใหญ่ได้กลิ่นอะไรหรือเจ้าคะ”
จี้หลิงกระตุกมุมปากเขาหัวเราะเสียงเย็น “กลิ่นแรงมาก! พี่ไม่รู้ว่าสัตว์ตัวไหนมาปลดเบาที่ประตูกระโจมของเรา มันเหม็นจริงๆ”
หมิงเวยทำท่าทางเหมือนเข้าใจได้ทันที “หากพี่ใหญ่ไม่พูดน้องคงไม่รู้ พูดถึงน้องก็ได้กลิ่นเลย แต่สัตว์ก็คือสัตว์ ไม่ว่าที่ไหนก็ปลดเบาได้เ