่างไกล หยางชูแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น “แค่เดินไปเรื่อยๆ!”
หมิงเวยชี้ “หากเดินไปอีกก็เข้าป่าแล้วก่อนหน้านี้กองทหารเตือนว่าถ้าไม่อยากตกอยู่ในอันตรายห้ามข้ามเขตแดนที่เขาตั้งเอาไว้นะเจ้าคะ”
หยางชูพูด “นั่นเป็นเพราะพวกเขากลัวว่าพวกมือไร้แม้แรงผูก[1] จะเกิดอุบัติเหตุขึ้น ข้าดูเป็นเช่นนั้นหรือ” เขาคิดดูอีกทีแล้วพูดอีกว่า “ท่านก็ไม่เป็นเช่นนั้นนี่!”
มีเหตุผลจริงๆ!
หมิงเวยอยากจะหัวเราะ “ถ้าเช่นนั้นเข้าป่าไปคิดจะทำอะไรหรือเจ้าคะ”
“….” หยางชูพูดเสียงเบา “ก็แค่อยู่ด้วยกัน!”
อันที่จริงเขาเองก็ไม่รู้ว่าคิดจะทำอะไร เขาแค่รู้สึกว่าอยากหลบเลี่ยงผู้อื่นก็เท่านั้น
………….
[1] มือไร้แม้แรงผูก : ร่างกายอ่อนแอไร้เรี่ยวแรง
[1] มือไร้แม้แรงผูก : ร่างกายอ่อนแอไร้เรี่ยวแรง
[1] มือไร้แม้แรงผูก : ร่างกายอ่อนแอไร้เรี่ยวแรง