าขึ้นมา
“คุณหนูเจ้าคะ!” ตัวฝูที่กำลังเอนกายลงนอนเห็นว่านางฟื้นขึ้นมาแล้วก็รีบลุกขึ้น
“คุณหนูตื่นแล้ว!” หมิงเวยพยักหน้าและลองใช้พลัง พลังอันทรงพลังพุ่งเข้ามาในร่างกาย และความรู้สึกคุ้นเคยนี้ทำให้หมิงเวยมีความสุข
ซูสิงเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งในยุคอย่างแท้จริง พลังที่เขาทิ้งไว้ในดอกถานเชิงดอกนี้ผลักดันให้นางกลายเป็นยอดฝีมือระดับสูงในพริบตาเดียว
ทักษะปัจจุบันของนางไม่ได้เลวร้ายไปกว่าชีวิตในชาติก่อนมากนัก น่าเสียดายที่ร่างกายนี้อ่อนแอกว่าเล็กน้อย และไม่ได้รับการขัดเกลามาตั้งแต่เด็ก แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
“คุณหนูเจ้าคะ คุณหนูหลับไปหลายวันหิวหรือไม่เจ้าคะ แม่นมอุ่นข้าวต้มไว้ในครัว บ่าวจะรีบเอามาให้เจ้าค่ะ” ตัวฝูพูดด้วยความดีใจ
หมิงเวยไม่รู้สึกหิว นางทานดอกถานเชิงไปทั้งดอกพลังในร่างกายที่พุ่งทะยานในเวลานี้ทำให้นางมีกำลังวังชามาก แต่หมิงเวยก็ไม่ปฏิเสธความหวังดีของพวกนางจึงตอบไปด้วยรอยยิ้ม
“ได้”
ตัวฝูรีบไปนำอาหารมาให้นางทานแล้วยังคอยปรนนิบัติชำระกายให้จนหมิงเวยตัวสะอาดแล้วก็เริ่มหาว หมิงเวยเห็นว่านางมีรอยคล้ำใต้ตา และรู้ว่านางหลายวันนี้หลับไม่เต็มอิ่ม
เด็กคนนี้ค่อนข้างหัวรั้นบอกให้อยู่คอยปกป้องนางก็ไม่ยอมปล่อยให้ตนเองหลับ และยังไม่กล้าให้ผู้อื่นมาทำหน้าที่แทน ตนเองจึงต้องมาคอยเฝ้าตลอดสามวันนี้
หมิงเวยพูดว่า “เจ้าเหนื่อยมาหลายวันแล้วนอนพักเถอะ”
ตัวฝูขยี้ตา “คุณหนูล่ะเจ้าคะ”
“วางใจเถอะ” นางยิ้ม
