ฟยพยักหน้าสีหน้าของนางดูไม่สนใจอะไร
ฮ่องเต้ตรัสว่า “นางไม่เหมาะสม ถ้าเช่นนั้นเปลี่ยนเป็นคนอื่นเถอะเขายังอายุน้อย สนมรักไม่ต้องกังวลเรื่องเขาหรอก บุรุษหลายตระกูลแต่งงานล้วนเป็นเพราะเขาอยากแต่งไม่ใช่ทุกคนที่แต่งตามคำสั่งของบิดามารดาหรือผู้อาวุโสจัดการให้ ก่อนหน้านี้จวนโป๋วหลิงโหวเคยพูดเรื่องนี้กับเจิ้น แต่เขาไม่สนใจจึงอยากให้พวกเราช่วยจัดการยังมีการคัดเลือกพระชายาของไท่จื่ออีกที่ควรกำหนดได้แล้ว ลูกสามเองก็ถึงวัยควรแต่งงานแล้วเช่นกัน เขาไม่มีมารดาจึงต้องรบกวนสนมรักเสียแล้ว”
เผยกุ้ยเฟยโกรธ “ฝ่าบาทก็ทราบว่าหม่อมฉันเบื่อเรื่องนี้มากยังคิดเอาเรื่องเหล่านี้มาให้หม่อมฉันอีก เหตุใดไม่ให้ฮุ่ยเฟยจัดการเพคะ!”
“ฮุ่ยเฟยอ่อนแอเกินไปควบคุมไม่ไหว เจิ้นเองก็ไม่มีทางเลือก…” แล้วทั้งสองก็หัวเราะออกมา
กุ้ยเฟยนึกเรื่องเหล่านี้จบนางก็หยิบแหวนหยกออกมาจากอ้อมอกของตนแหวนหยกทรงกลมที่ดูเรียบง่าย นางไล้นิ้วที่ด้านในของแหวนเบาๆ กดลงที่ปุ่มนูนที่อยู่มุมอับสายตาสัมผัสนูนต่ำที่ไม่เท่ากันนั้นออกเป็นคำๆ หนึ่ง
เหยี่ยน
เผยกุ้ยเฟยหลับตาลงความอ่อนโยนปรากฏขึ้นในแววตาของนาง
……….
เมื่อขบวนเสด็จกลับไปหลังผ่านเหตุการณ์อันน่าตื่นเต้นนี้ไปเหล่านักพรตจากเสวียนตูกวันก็ทำการปิดประตูเพื่อฝึกฝนต่อ ขุนนางและชนชั้นสูงมีมากเกินไป ตระกูลจี้ไม่อยู่ในลำดับเหล่านี้จึงทำได้เพียงรออยู่ด้านหลัง
จี้เสียวอู่ลากหมิงเวยและสาวใช้มาทางตนเพราะต้องกา
