ธีเปลี่ยนชื่อจึงสามารถหลีกเลี่ยงได้ ดังนั้นหากคำนวณจากดวงชะตาเดิมของเขาก็จะพบกับจุดจบ” นางลบการเปลี่ยนแปลงในภายหลังและกลับไปที่จุดแรก
“ดูตรงนี้อีกทีสิ่งที่เรียกว่าชะตาอันสูงส่งไม่ขัดแย้งกับชะตากรรมของตนเองเลย อาจารย์คงเคยได้ยินประโยคนี้มาก่อน” หมิงเวยชะงักและพูดประโยคหนึ่งออกมา “เมื่อขึ้นเป็นฮ่องเต้ วงศาคณาญาติทั้งหกตัดขาด ผู้ใดปลงพระชนม์ฮ่องเต้ได้จะขึ้นเป็นใหญ่”
หนิงซิวมือสั่นจนเกือบทำตะเกียงคว่ำ “เขา…”
หมิงเวยพยักหน้า “ชะตากรรมเช่นนี้ไปไกลเกินกว่าจะบอกว่าดีหรือไม่ดี เขามีชะตาอันสูงส่งจริง แต่ก็มีชะตากรรมที่โดดเดี่ยวหากเรื่องแรกไม่สามารถเป็นจริงได้ก็ถือว่าทั้งชีวิตนี้จะต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวถึงแม้ว่าจะเป็นจริงขึ้นมา แต่ก็ไม่ต่างอะไรจากชะตากรรมที่โดดเดี่ยวอยู่ดี”
หนิงซิวเงียบเป็นเวลานานเขาพูดเสียงแผ่วเบา “ดาวมารนั่น…”
“แน่นอนว่าดาวมารเป็นผู้อื่นมีเรื่องหนึ่งที่ข้าไม่ได้บอกท่าน” หมิงเวยกระซิบ
“ข้า ก่อนหน้านี้ข้าเห็นดาวตี้ชิงเจ้าค่ะ”
ประโยคที่ว่านางเห็นดาวตี้ชิงเห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ควรจะปรากฏขึ้นในตอนนี้ แววตาของหนิงซิวเปลี่ยนไป เขาใช้ชีวิตเกือบสามสิบปี และไม่เคยแสดงสีหน้ามากมายอะไรนัก
เห็นได้ชัดว่านางไม่ได้ตั้งใจจะพูดเรื่องนี้กับเขา แต่เป็นเพราะเขาบอกดวงชะตาปาจื้อของหยางชูไปจึงถือว่าเป็นคนรู้เห็นด้วย นางถึงได้เปิดเผยออกมา
ในเมื่อเขารู้ดวงชะตาปาจื้อก็ต้องมีเรื่องที่ไม่สามารถป
