ว!”
คุณชายรองหยางจุ้นไม่สนใจ “ก็แค่สตรีนางเดียว พี่สะใภ้จะเอามาเป็นเรื่องใหญ่โตทำไมกัน ในเมื่อเขายังไม่แต่งงานสถานะต่ำต้อยเกี่ยวอะไรด้วย ก็แค่เล่นๆ เท่านั้นไม่ใช่หรือ”
นางหลูรีบตอบว่า “เกรงว่าเขาไม่ใช่แค่เล่นๆ น่ะสิ เขาพบแม่นางผู้นี้ตอนไปทำภารกิจที่ตงหนิง ได้ยินว่าคอยคุ้มกันนางตลอดการเดินทางแล้วยังไปขอความเมตตากับฝ่าบาทแทนนางอีก ตั้งแต่เขากลับมาที่เมืองหลวง สถานที่เริงรมย์พวกนั้นเขาก็ไม่ไป แต่กลับไปใกล้ชิดสนิทสนมกับแม่นางผู้นี้แทน นี่มันผิดปกติเกินไป ถ้าหากเขาต้องการแต่งงานกับแม่นางผู้นี้ขึ้นมาจริงๆ จะทำเช่นไร”
โป๋วหลิงโหวฮูหยินได้ยินเช่นนั้นก็เป็นกังวล “นี่เป็นเรื่องผิดปกติสำหรับเจ้าสาม ท่านพี่ หรือเราควรทูลบอกกุ้ยเฟย อายุเขาก็ไม่น้อยแล้วการแต่งงานไม่สามารถเลื่อนได้อีกไม่เช่นนั้นผู้อื่นจะคิดว่าเราไม่ใส่ใจเขาได้!”
โป๋วหลิงโหวกล่าวว่า “เรื่องการแต่งงานของเขาพวกเราไม่สามารถเข้าไปยุ่งด้วยได้!”
“อย่างไรเขาก็แซ่หยางนะเจ้าคะ” โหวฮูหยินตอบ “แน่นอนว่ากุ้ยเฟยเหนียงเหนียงเป็นคนเลือก แต่คนที่ดูแลเขาไม่ใช่พวกเราหรือเจ้าคะ”
โป๋วหลิงโหวคิดตามก็เห็นด้วย “ได้ กลับไปเมื่อไรข้าจะเข้าวัง”
นางหลูดีใจมาก ตั้งใจว่าเมื่อพิธีกรรมจบลงนางจะกลับไปยังจวนครอบครัวของตน
…………
เมื่อทั้งสองเดินทางมาถึงหลังเขาท้องฟ้าก็มืดเสียแล้ว หยางชูเปิดประตูแล้วจุดตะเกียง ไฟสว่างขึ้นและทันใดนั้นก็เห็นเงานั่งอยู่ตรงมุมห้องซึ่งทำใ
