“แค่นี้หรือขอรับ” ขันทีเล็กดูเหมือนจะไม่เชื่อ “ท่านช่วยดูอีกรอบได้หรือไม่ว่ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า”
ผู้อาวุโสอี้ตอบ “หากมีตรงไหนไม่ถูกต้องอาจเป็นเพราะในความโชคดีมีโชคร้ายซ่อนอยู่ โชคชะตามีอุปสรรคที่ต้องข้ามมันไป กงกง…”
ขันทีเล็กยิ้มรับ “ขอบพระคุณผู้อาวุโสมากขอรับ บ่าวขอตัวกลับไปรายงานก่อน” เขารับดวงชะตาปาจื้อนั้นกลับมาแล้วเดินจากไป
“อาจารย์อี้ขอรับ!” เสวียนเฟยกระซิบ “ดวงชะตาปาจื้อนั่นหรือว่า…”
ผู้อาวุโสอี้กล่าวอย่างเคร่งขรึม “เจ้าอย่าพูดอะไรออกไป ฝ่าบาทตรัสว่าจะไม่ฆ่าเอาชีวิตผู้ใดทั้งนั้น เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ตอนนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญของการรับตำแหน่ง เจ้าอย่าทำอะไรผิดพลาดไปล่ะ”
“แต่ว่าอวี้หยาง…”
ผู้อาวุโสอี้โบกมือ “เรื่องนี้ข้าจัดการเองเจ้าไม่ต้องยื่นมือเข้ามา กลับไปก่อนเถอะ!”
“ขอรับ…”
………….
