มีความรู้สึกว่าเป้าหมายสูงสุดของนางไม่ใช่เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว
“หากเป็นตามที่ท่านบอกการปกป้องโชคชะตาแผ่นดินนี้ควรทำอย่างไร”
หมิงเวยยิ้มบางๆ “สิ่งที่ทำให้ใต้หล้าสงบสุขไปอีกนานไงล่ะ” นางหันกลับมาแล้วมองรูปปั้นบูชาตรงทางเดิน “ฮ่องเต้องค์ก่อนทรงมีสติปัญญาอันเฉียบแหลมและแผนการอันล้ำลึก พระองค์สร้างความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ในฐานะผู้บัญชาการทหาร ยุติความวุ่นวายในราชวงศ์ก่อน แต่น่าเสียดายที่พระองค์ไม่สามารถรวมใต้หล้าให้เป็นหนึ่งได้ ตอนแรกพระองค์มีความคาดหวังกับซือฮว๋ายไท่จื่อ หวังว่าไท่จื่อจะรับช่วงต่อหลังบิดาสวรรคตไป แต่สุดท้ายก็ทำไม่สำเร็จ อย่างไรก็ตามโศกนาฏกรรมในราชวงศ์ก็เกิดขึ้นทำให้องค์ชายใหญ่สามพระองค์เสียชีวิต ภายในสถานการณ์อันเร่งรีบพระองค์จึงเลือกจ้าวอ๋องขึ้นรับสืบทอดตำแหน่งต่อ และหลังจากนั้นไม่นานพระองค์ก็สวรรคตไป”
นางชะงักไปพักหนึ่งแล้วพูดต่อว่า “โชคดีที่ฝ่าบาททรงมีพระเมตตากรุณา แคว้นฉีเหนือจึงได้เข้าสู่ยุคเฟื่องฟูภายใต้การปกครองของพระองค์ แต่แค่นี้ก็ยังไม่เพียงพอ จากบันทึกประวัติศาสตร์การแบ่งเขตปกครองไม่ใช่กลยุทธ์ระยะยาว พวกเราเป็นชนเผ่าที่หมกมุ่นอยู่กับการรวมกันเป็นหนึ่ง เขตเจียงหนานเจียงเป่ยมีสายเลือดเดียวกัน มีความรู้เหมือนกันไม่สามารถแยกกันนานได้ พวกเราคิดแต่เคลื่อนทัพไปทางใต้ ทางใต้เองก็เคลื่อนทัพไปทางเหนือ แม้พวกเราไม่ทำพวกเขาก็ทำอยู่ดี”
นางหันกลับไปมองเสวียนเฟย “ท่านทราบหรื
