พลังเจาะเข้าไปที่กึ่งกลางหน้าผากของเขา เสวียนเฟยหันกลับมาจับตัวหญิงสาว
หญิงสาวตะโกนและกอดรัดเด็กในอ้อมแขนไว้แน่น เด็กร้องไห้เสียงดัง
“หยุดนะ!” อวี้หยางตะโกน “นางจะทำร้ายเด็ก”
ทุกคนหยุดพร้อมกัน
ใบหน้าของหญิงสาวถูกปกคลุมไปด้วยไอสีดำ นางกอดเด็กไว้แน่น ใบหน้าของนางไม่หวาดกลัวอีกต่อไปเหลือเพียงสีหน้าเฉยเมย และแล้วคำถามที่แท้จริงของบททดสอบนี้ก็ถูกเปิดเผยในที่สุด
การหาว่าวิญญาณชั่วร้ายอยู่ที่ไหนนั้นไม่ยากไม่ใช่ว่าพวกเขาควรเลือกที่จะรักษาคนส่วนใหญ่หรือคนส่วนน้อยไว้ แต่เป็นคำถามที่แท้จริงที่ซ่อนอยู่ในนั้น
วิญญาณชั่วร้ายสามารถสลับไปมาระหว่างแม่และลูกได้ตามต้องการซึ่งจะล่ามันได้อย่างไรโดยไม่ทำร้ายร่างกายพวกเขา
นักพรตซีเฉิงยืนสังเกตการณ์อย่างเงียบๆ อยู่รอบนอก
“แยกตัวพวกเขาออกมาก่อน” จวินโม่หลีพูด “อย่างน้อยก็ต้องรักษาไว้หนึ่งคน”
“ไร้สาระ!” หยางชูมองเขา “เจ้าคิดว่าคนอื่นไม่รู้หรือปัญหาคือจะแยกออกมาอย่างไร”
เสวียนเฟยเลิกคิ้วแล้วกล่าวว่า “พวกเขาแม่ลูกมีความเชื่อมโยงกันทางสายเลือด ดังนั้นพวกเขาจึงผูกกันด้วยจิตวิญญาณชั่วร้ายเว้นเสียแต่การเชื่อมต่อทางสายเลือดระหว่างพวกเขาจะขาด…”
แล้วจะทำอย่างไรพวกเขารู้สึกสับสน หากนี่เป็นปัญหาที่ง่ายต่อการจัดการ นักพรตซีเฉิงคงไม่ปล่อยปัญหานี้มาจนถึงตอนนี้
ในที่สุดจี้เสียวอู่ก็รู้ว่าที่ท่านพ่อด่าเขาว่าบุ๋นก็ไม่เป็นบู๊ก็ไม่ได้นั้นถูกต้องเพียงใด ในตอนนี้เขาเป็นเพียงสิ่
