งคนที่ตำแหน่งทับซ้อนมองหน้ากันและคนที่อ่อนแอกว่าก็ถอยออกไปอย่างเงียบๆ ที่แท้ทำเช่นนี้ได้ด้วยหรือ ทุกคนประหลาดใจ
หมิงเวยเดินต่อไป
สีหน้าของเสวียนเฟยนิ่งสงบ เขาคำนวณทิศทางการเดินของนางได้อย่างรวดเร็ว ซ้ายหนึ่ง หลังหนึ่ง ขวาหนึ่ง หน้าสาม ปะทะกันแล้ว!
หมิงเวยเดินหมากตามการคำนวณในใจของเขาอย่างไม่มีผิดเพี้ยน และเมื่อนางก้าวไปถึงจุดนั้น
ตัวหมากสองตัวชนกันอีก และมีหนึ่งคนต้องออกจากกระดานไป
จากนั้นก็คนที่สาม คนที่สี่ คนที่ห้า…
ในที่สุดบนกระดานหมากรุกก็เหลือเพียงนักพรตหนุ่มหนึ่งคน หมิงเวยยิ้ม ไม่มีการอ้อมค้อมอีกต่อไปนางเดินอีกไม่กี่ก้าวก็ถึงทางออก
“ขอบคุณท่านนักพรต” นางทำความเคารพ
แววตาของนักพรตหนุ่มดูซับซ้อน เขามอบเหรียญทองแดงให้แก่นาง “แม่นางมีความสามารถมาก ข้ายอมรับความพ่ายแพ้อย่างจริงใจ”
เมื่อตัวหมากสองตัวปะทะกันในครั้งแรก ฮ่องเต้ประหลาดใจมาก แต่เมื่อมีครั้งที่สอง ครั้งที่สาม พระองค์รู้สึกอัศจรรย์ใจยิ่งกว่า
“ลูกพี่ลูกน้องของจี้เหว่ยคนนี้เชี่ยวชาญในค่ายกลฉีเหมินงั้นหรือ พวกเขาสองพี่น้องน่าทึ่งจริงๆ อายุยังน้อยแต่ปิดซ่อนความสามารถเอาไว้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่ทั้งสองเดิมพันกัน คนมีความสามารถใครจะยอมได้กันเล่า! ช่างเป็นคู่กัดที่สมน้ำสมเนื้อกันจริงๆ”
เผยกุ้ยเฟยพิจารณาแล้วกล่าวว่า “บ้านเด็กผู้นั้นคงไม่พอใจ แต่หม่อมฉันชอบแม่นางผู้นั้นมากไม่รู้ว่าครอบครัวนางจะอนุญาตหรือไม่”
ฮ่องเต้หัวเราะ “สนมรักคิด
