”
หมิงเวยกะพริบตา “พี่ห้าไม่ต้องการข้าหรือ ข้ามีตรงไหนไม่คู่ควรกับท่านกันถึงต้องบังคับให้ข้าถอนหมั้นด้วย ช่างโหดร้ายมาก!”
จี้เสียวอู่อยากจะฉีกหน้ากากนางออกมา “มากเกินไปแล้ว!”
หมิงเวยยิ้มตาหยี “ข้าคิดว่าไม่ถอนหมั้นคงดีกว่า พี่ห้าลองคิดดูสิข้ามีดีใช่หรือไม่ เรียนก็เก่งกว่าท่าน ความสามารถเก่งกว่าท่าน เหตุใดท่านต้องไม่ชอบข้าด้วย แต่งกับผู้อื่นก็ไม่มีผู้ใดดีไปกว่าข้าจริงหรือไม่”
จี้เสียวอู่ตะลึงกับสิ่งที่นางพูด “ก็…มีเหตุผลอยู่นิดหน่อย”
“ถ้าเช่นนั้นท่านแต่งงานกับข้าไม่มีอะไรไม่ดี ถูกหรือไม่”
จี้เสียวอู่กลอกตา “พอสักที! ข้าไม่สามารถยอมรับเจ้าที่เป็นเช่นนี้ได้หรอก คนแซ่หยางผู้นั้นไม่ได้ปรารถนาในตัวเจ้ามาตลอดงั้นหรือ พวกเจ้ารีบแก้ไขเรื่องนี้ให้เสร็จเสียที ควรถอนก็รีบถอน ควรพูดก็รีบพูด ไม่อย่างนั้นท่านพ่อท่านแม่คงให้เจ้ามาสั่งสอนข้า…”
หมิงเวยพูดอย่างเฉยเมย “พี่ห้าไม่ควรกล่าวหาข้า ข้ากับเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน”
จี้เสียวอู่ประหลาดใจ “ไม่เป็นอะไรกัน แต่เขามาหาเจ้าทุกวัน…”
“แล้วอย่างไร”
จี้เสียวอู่พูดด้วยความสัตย์จริง “มันไม่ดีเลยที่เจ้าเล่นกับความรู้สึกของผู้อื่นเช่นนี้ ถึงข้าจะไม่ชอบเขามากแค่ไหน แต่กับเจ้าเขาก็…”
หมิงเวยยิ้ม “ท่านเข้าใจถึงการเล่นกับความรู้สึกของผู้อื่นด้วยหรือ! หรือว่าพี่ห้าก็เล่นกับความรู้สึกของข้าด้วย”
“….” จี้เสียวอู่คำราม “เสี่ยวชี พอได้แล้ว!”
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายโกรธมากหมิงเ
