์น้อยออกจากเขา”
สีหน้าของหมิงเวยยังคงไม่เปลี่ยนแปลง “พี่ห้าช่วยเด็กสาวจำนวนมากให้หลุดพ้นจากนรก การกระทำวีรกรรมที่กล้าหาญเช่นนี้ต้องได้รับการสรรเสริญทั่วยุทธภพแน่นอน”
“พอสักทีเถอะ!” จี้เสียวอู่ไม่คล้อยตามเลยสักนิด “เจ้าอยากให้ท่านแม่โกรธมากเลยใช่หรือไม่”
หมิงเวยทำสีหน้าประหลาดใจ “ที่แท้พี่ห้าก็รู้อยู่แล้วว่าท่านป้าต้องโกรธเป็นแน่ ปกติท่านทำตัวไร้สาระดูเหมือนท่านไม่เคยคำนึงถึงความรู้สึกของท่านลุงท่านป้าเลย”
“…” จี้เสียวอู่หันหน้ามา “ข้าขี้เกียจยุ่งกับเจ้าแล้ว!”
หมิงเวยปลอบเขา “เอาล่ะ พี่ห้าอย่าโกรธไปเลยข้าพูดแล้วรักษาคำพูด ท่านอยากเรียนเคล็ดวิชากลับไปข้าจะสอนให้ดีหรือไม่”
จี้เสียวอู่พอใจ “ค่อยยังชั่วหน่อย…”
“ตอนนี้เวลายังไม่เช้า พวกเรากลับจวนกันเถอะ ท่านลุงท่านป้ารู้ว่าท่านกลับมาต้องดีใจแน่”
จี้เสียวอู่บ่นพึมพำและเดินตามนางออกไป “ไม่รู้ว่าเจ้าเอาอะไรให้ท่านแม่ทานกัน พวกเขาถึงได้เชื่อสนิทใจ ดึกขนาดนี้แล้วยังไม่กลับจวน แต่พวกเขาก็ไม่ถามหรือสงสัยเลยสักนิด”
เดินไปได้แค่สองก้าวหยางชูก็เดินเข้ามาหาประโยคแรกที่เขาพูดคือการถามจี้เสียวอู่ “คุณชายจี้ ท่านต้องการเป็นสายลับของหวงเฉิงซือหรือไม่”
จี้เสียวอู่ได้ยินก็ไม่พอใจ “ท่านจะหลอกข้าให้ไปทำงานรับใช้งั้นหรือ! ข้ามองออกพวกท่านสองคนมันคนหลอกลวงเชื่อถือไม่ได้!”
หยางชูไหวไหล่ “ไม่เข้าร่วมก็ไม่เข้าร่วมท่านจะโมโหทำไม”
“หึ!”
หยางชูถามหมิงเวย “พวกท่านจ
