เมื่อเห็นคนกระโดดออกมาจากอุโมงค์ใต้สะพาน หยางชูก็หยิบร่มหนังฉลามขึ้นมา หมิงเวยเห็นว่าหนึ่งในคนพวกนั้น คนที่อยู่ในมือของเขามีความเป็นไปได้สูงว่าเป็นเหวินอิ๋ง
ถึงนางจะไม่ชอบเหวินอิ๋งเพียงใด แต่ในเวลานี้ไม่ช่วยก็คงไม่ได้ นางเรียกงูขาวออกมาและส่งสัญญาณให้มันออกไปช่วยคน
ผู้ใดจะรู้ว่าในขณะที่งูขาวอาศัยจังหวะที่หยางชูกำลังหยุดคนพวกนั้นรัดตัวเหวินอิ๋งไว้ จู่ๆ ก็มีคนกระโดดเข้ามาและพุ่งเข้าหางูขาว อีกฝ่ายตั้งใจโจมตีเพียงครั้งเดียวไม่ให้หลงเหลืออะไร หยางชูสังเกตเห็นได้ แขนของเขาสั่น ตัวกระบี่หลุดออกจากด้ามร่มเขาหันกลับไปโจมตี
ร่มหนังปลาฉลามเป็นอาวุธพิเศษซึ่งด้ามจับนั้นเป็นฝักกระบี่ หยางชูเคยใช้มันซ่อนกระบี่โอรสสวรรค์ไว้ เมื่อกลับมายังเมืองหลวงกระบี่โอรสสวรรค์ก็ถูกส่งคืนฮ่องเต้ และกระบี่ที่ซ่อนไว้ในร่มก็เปลี่ยนเป็นกระบี่ที่เขาใช้เป็นประจำแทน
ไอกระบี่ดุจสายรุ้งทรงพลังมีอานุภาพโจมตีใส่จวินโม่หลีอย่างไม่ลังเล
เป้าหมายของจวินโม่หลีคืองูขาว เขาจึงไม่คาดคิดว่าหยางชูจะหันกลับมาป้องกันได้รวดเร็วเพียงนี้ เมื่อเขารู้สึกถึงไอกระบี่จึงรีบยกมือเพื่อสกัดกั้นได้ทันเวลา
“เคร้ง” เสียงปะทะของคมกระบี่ดังขี้น จวินโม่หลีรู้สึกว่ามือของตนชาไปหมด ทั่วทั้งร่างถูกโจมตีอย่างรุนแรงจนไม่สามารถทรงตัวต่อได้และเขาก็ร่วงหล่นลงไป
“ศิษย์น้อง!” เขาได้ยินเสียงร้องของศิษย์พี่ของตนซึ่งอีกฝ่ายใช้วิชาตัวเบาบินมารับตัวจวินโม่หลี ยอดฝ
