้วยเช่นกัน
หนิงซิวมองพวกเขาศิษย์พี่ศิษย์น้องจากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “พี่เสวียนเฟย ปกติท่านเป็นคนไม่ชอบก่อปัญหาเหตุใดวันนี้ถึงได้ลงมือกับศิษย์น้องของข้าได้”
เสวียนเฟยยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ตามนิสัยของเขาแล้วต่อให้พบสิ่งใดผิดปกติแต่เขาก็ไม่ลงมือตามใจชอบ ผู้ใดใช้ให้ศิษย์น้องของตนเองวู่วามเช่นนี้เล่า
“พี่หนิงโปรดยกโทษให้ด้วย ศิษย์น้องของข้าแค่เห็นคนเรียกวิญญาณงูโจมตีมนุษย์ธรรมดาจึงเป็นกังวล” สายตาของเขามองไปที่หมิงเวย
“พวกเราเสวียนเหมินหากไม่มีความจำเป็นก็ไม่ควรใช้เคล็ดวิชากับมนุษย์ธรรมดา ข้อห้ามนี้แม่นางคงทราบดี”
………
