้พูดจาประชดประชัน
“ในเมื่อพี่ใหญ่พูดเช่นนี้ ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะไปหอหมิงเสีย!”
ตี๋ฝานเหลือบมองแล้วพูดว่า “เหล่าฉางกับเชิ่งชีล่ะ ไปเรียกมาเร็ว! ช่วงนี้มีเรื่องมากมายวันนี้ข้าจะพาทุกคนไปผ่อนคลาย”
เหล่าทหารรักษาพระองค์ภายในห้องส่งเสียงโห่ร้อง “พี่ใหญ่เลี้ยงพวกเราหรือ ใครจะไม่ไปกัน เร็วๆๆ รีบไปเรียกเหล่าฉางกับเชิ่งชีกลับมาพวกเขาเพิ่งออกไปได้ไม่นาน” แล้วคนกลุ่มหนึ่งก็ออกไปเรียกเพื่อนกลับมาและเดินกอดคอกันไปที่หอหมิงเสีย
ตี๋ฝานนับจำนวนคนเมื่อเห็นว่าไม่ตกหล่นแม้แต่คนเดียวก็เดินตามไปช้าๆแล้วพวกเขาก็มาถึงหอหมิงเสีย แสงไฟสว่างไสว ถึงเวลาหอเปิดพอดี พวกเขาเพลิดเพลินกับการแสดงเต้นรำร้องเพลงไป ชิมอาหารรสเลิศไป จากนั้นก็คุยโม้โอ้อวด เล่นทายนับนิ้วเป็นเช่นนี้ไปจนถึงยามอู้[2]
ตี๋ฝานดื่มไปเล็กน้อยและไม่ยอมให้พวกเขาดื่มมากเกินไป เมื่อเห็นว่าจวนใกล้ถึงเวลาแล้วคนสนิทของเขาก็รีบเข้ามาหา
“พี่ใหญ่!” คนผู้นั้นตะโกนขึ้นเสียงดังอย่างไม่คิดปิดบังซึ่งทหารกองรักษาพระองค์ที่อยู่แถวนั้นล้วนได้ยินและมองมาทางนี้
ตี๋ฝานมองอีกฝ่ายที่เหนื่อยจนหอบเหงื่อท่วมตัวแล้วรู้สึกพอใจ แต่ก็แสร้งทำเป็นประหลาดใจ “หลี่ต้าหมิง เจ้ามาทำอะไรที่นี่เมื่อครู่คิดจะเรียกเจ้าให้มาดื่มด้วยแต่กลับไม่เห็นเจ้าเลย” หลี่ต้าหมิงที่แม้แต่เหงื่อยังไม่ได้เช็ด เขาเดินไปหาตี๋ฝานอย่างรวดเร็วและกระซิบข้างหู
เหล่าทหารรักษาพระองค์เห็นว่าสีหน้าของตี๋ฝานครึ้มล
