ลูกน้องของฉีผิงจับกุมตัวผู้ติดตามทั้งสองคน ศพของเฉาหลางจงผู้นั้นถูกยกออกไปอย่างรวดเร็ว คราบเลือดถูกเช็ดจนสะอาด ของตกแต่งทั้งหมดถูกเปลี่ยน ใช้เวลาไม่นานภายในห้องก็ถูกเก็บกวาดจนสะอาด
กุ้ยเหนียงเองก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว และยืนอยู่ข้างกายจี้เสียวอู่เงียบๆ
รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของฉีผิงน้ำเสียงของเขาดูอ่อนโยนมาก “พี่กัว กุ้ยเหนียงตกใจกลัวมาก ท่านอยู่เป็นเพื่อนนางสักพักได้หรือไม่”
จี้เสียวอู่เงยหน้าขึ้นแววตาของเขามีความงงงวยอยู่นิดหน่อย ฉีผิงยิ้มและตบไหล่เขาจากนั้นก็เดินจากไป
ก่อนจากไปเขายังเรียกตัวฝูไปด้วย ตัวฝูไม่ต้องการไป “ข้าอยากอยู่เป็นเพื่อนคุณชายเจ้าค่ะ”
ฉีผิงพูด “คุณชายของเจ้าตกใจมากปล่อยให้เขาอยู่เงียบๆ สักพักเถอะ”
ตัวฝูอ้าปาก แต่เมื่อเห็นจี้เสียวอู่มีท่าทางเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่างจึงเลิกดื้อแพ่งและเชื่อฟังอีกฝ่าย
แล้วภายในห้องก็เหลือเพียงจี้เสียวอู่และกุ้ยเหนียง กุ้ยเหนียงต้องการจะพูด แต่เมื่อเห็นสายตาของจี้เสียวอู่นางก็กลืนคำพูดกลับลงไป
จี้เสียวอู่พูดขึ้นก่อนว่า “พี่กุ้ยเหนียง สิ่งที่ข้าพูดก่อนหน้านี้ยังทำได้อยู่นะ ท่านยินดีให้ข้าซื้อตัวท่านหรือไม่ จากนั้นก็เปลี่ยนแปลงตัวตนเป็นสตรีในตระกูลที่ดี หาคนดีๆ แต่งงานด้วย ให้กำเนิดบุตรชาย อบรมบุตรสาว…”
กุ้ยเหนียงหันไปทางอื่นแววตาของนางเศร้าสร้อย “คุณชายกัว…”
“ท่านคิดว่าท่านจะผ่านแต่ละวันไปได้อย่างไร หากวันนี้ข้ากลับมาไม่ทั