น ท่านคง…” กุ้ยเหนียงเงียบ
“อันที่จริง นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าฆ่าคน” จี้เสียวอู่ก้มหน้ามองมือของตนเอง “ข้าเองก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร…”
กุ้ยเหนียงยิ่งรู้สึกเศร้าใจมากขึ้น เดิมทีหัวหน้าฉีต้องการให้นางพัวพันกับคุณชายกัว ให้เขาพลั้งมือฆ่าเฉาหลางจงแล้วลากเขาเข้ามาเดือดร้อนด้วย อันที่จริงนางไม่อยากทำเช่นนี้ แม้ในวินาทีสุดท้ายนางยังคิดว่าแสร้งทำเป็นว่าตนไม่ได้ทำดีหรือไม่…
แต่คาดไม่ถึงว่านางยังไม่ทันได้ทำอะไร คุณชายกัวก็ลงมือเสียแล้ว…
กุ้ยเหนียงรู้สึกเหมือนตนเองยืนอยู่บนขอบหน้าผาเพียงแค่ผลักเบาๆ ก็ทำให้เขาตกลงไปได้ ตายโดยไร้ที่กลบฝัง
แน่นอนว่านางไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ แต่ผลที่ตามมาของการไม่ทำก็คือนางจะตายโดยไร้ที่กลบฝังแทน
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใดนางคว้าแขนเสื้อของจี้เสียวอู่ เงยหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาแล้วพูดว่า “คุณชาย จากนี้กุ้ยเหนียงจะติดตามคุณชาย!”
จี้เสียวอู่มองนางอย่างลึกซึ้งเขาหลุบสายตาลงเพื่อปกปิดความผิดหวังที่เกิดขึ้นชั่วขณะ
แน่นอนว่านี่เป็นกับดักใช่หรือไม่
……….
ฉีผิงเดินเข้าไปในเรือนที่อยู่ข้างเคียง
“ผู้เฒ่าเก๋อ เด็กนั่นติดเบ็ดแล้วขอรับ” ผู้เฒ่าเก๋อพยักหน้า แต่สีหน้าของเขาดูไม่มีความสุขเลยแม้แต่น้อย
ฉีผิงรู้สึกว่าบรรยากาศแปลกไปจึงเอ่ยถาม “ท่านผู้เฒ่า เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ”
ผู้เฒ่าเก๋อจิบสุราแล้วตอบไปว่า “รังหลายที่ของพวกเราที่อยู่ด้านนอกถูกกวาดล้างหมดแล้ว”
ฉีผิงตกใจ “เป็นไปได้อย่าง…”
