ทางเหมือนคนมีความสุขและต้องการพบกุ้ยเหนียง ผู้ใดจะรู้ว่าเมื่อมาถึงเรือนของกุ้ยเหนียงกลับได้ยินเสียงออกมาจากด้านในว่า “ใต้เท้า อย่าเจ้าค่ะ!”
จี้เสียวอู่คว้าสาวใช้คนหนึ่งมาถาม “ผู้ใดอยู่ข้างใน”
สาวใช้ลังเล “คุณชายกัว ท่านกลับไปพักผ่อนก่อนเถิดเจ้าค่ะ พี่กุ้ยเหนียงมีแขก…”
“อา!” เสียงร้องของกุ้ยเหนียงดังขึ้นจากนั้นก็แผ่วเบาลงเหลือเพียงเสียงสะอื้น
สีหน้าของจี้เสียวอู่เปลี่ยนไปเขาสลัดตัวสาวใช้ออกแล้วพุ่งเข้าไปด้านในหญิงรับใช้เฝ้าประตูพยายามที่จะหยุดเขา แต่กลับถูกอีกฝ่ายสะบัดออกจนกระเด็น
จี้เสียวอู่รีบเข้าไปในห้องและเห็นว่ากุ้ยเหนียงถูกกดลงกับโต๊ะในสภาพเสื้อผ้ายับยุ่งไม่เป็นระเบียบเมื่อนางเห็นเขาเข้ามาก็ตกใจ “คุณชาย…”
คนที่กดนางอยู่เป็นชายวัยกลางคนหน้ามันเยิ้ม เขามองจี้เสียวอู่แล้วพูดด้วยความไม่พอใจ “เกิดอะไรขึ้น ข้ากำลังทำธุระอยู่ยังไม่รีบออกไปอีก!”
จี้เสียวอู่ตกใจแล้วก็เปลี่ยนเป็นโกรธเกรี้ยว เขาก้าวไปข้างหน้าและถีบอีกฝ่าย “ปั้ก!”
ทางด้านคนที่ถูกจี้เสียวอู่ถีบก็โกรธขึ้นมา “ไอ้เด็กโง่จากไหนกล้าลงมือกับข้ากัน! ใครก็ได้เข้ามาที!”
ฉางสุยที่เพิ่งหลบเลี่ยงออกไปรีบเข้ามาทันที “นายท่าน!”
ชายวัยกลางคนชี้ไปที่จี้เสียวอู่ “เจ้าเด็กนี่กล้าทำร้ายข้า โบยมันให้ตายซะ!”
“ไม่นะเจ้าคะ!” กุ้ยเหนียงรีบวิ่งเข้าไปหา “ใต้เท้า อย่านะเจ้าคะ! เขาเป็นน้องชายข้าเองเจ้าค่ะ เขาไม่รู้ความ…”
ได้ยินนางบอกว่าเป็นน้องชาย ชา
