งการอยู่ในที่รโหฐานหรือ”
หมิงเวยเปิดกล่องที่อยู่บนรถม้า หยิบพัดที่เขาเตรียมไว้ออกมาแล้วพัดด้วยท่าทางสง่างาม “ต้องหลีกเลี่ยงอะไรหรือเจ้าคะ ท่านร้อนตัวหรือ”
“ทำไมข้าต้องร้อนตัวด้วย” หยางชูหันหน้ามามองนาง
อาสวนเข้ามาถาม “คุณชายจะไปที่ไหนหรือขอรับ”
หยางชูอารมณ์ไม่ดี “นางขึ้นมาแล้วยังจะกลับจวนโหวได้หรือ”
อาสวนมองคนนั้นทีคนนี้ทีแล้วพยักหน้า “ขอรับ” ไม่รู้ว่าเขาเข้าใจอะไร
รถม้าเริ่มเคลื่อนที่อย่างช้าๆ และกำลังแล่นไปตามถนน หยางชูเห็นนางงอนิ้ว หลังจากนั้นไม่นานควันก็ลอยเข้ามาจากข้างนอกตกลงบนฝ่ามือของนางและเปลี่ยนรูปเป็นงูสีขาวตัวน้อย
“นายท่าน”
หมิงเวยยื่นมือออกไปลูบหัวมัน “พี่ห้าอยู่ที่ใด เจ้านำทางหน่อย”
“เจ้าค่ะ”
หลังจากนั้นไม่นานรถม้าก็หยุดลงและอาสวนก็ยกม่านขึ้น “คุณชาย ข้างหน้าคือซอยคังเล่อขอรับ”
เมื่อได้ยินเหลยหงพูดถึงซอยคังเล่อ พวกเขาก็ได้เดินทางมาถึงซอยคังเล่อ พอดิบพอดี การแสดงออกของทั้งคู่ค่อนข้างพูดยาก
“กระดูกพวกนั้นเกี่ยวข้องกับกลุ่มยาจกงั้นหรือ”
หมิงเวยได้รับรู้ประสบการณ์ของจี้เสียวอู่จากปากของงูขาว นางเลิกคิ้ว “พี่ห้าเข้าไปในถ้ำโจรจริงหรือเนี่ย”
“งั้นดีเลย!” หยางชูพูดขึ้นมาลอยๆ “เข้าไปในถ้ำโจรเร็วขนาดนี้ไม่แน่ว่าอาจจะช่วยเพื่อนร่วมชั้นของท่านได้อย่างราบรื่น”
หมิงเวยพยักหน้าแล้วสั่งการงูขาว “เจ้าไปบอกพี่ห้าว่าให้เขาตามหาเด็กสาวที่ชื่อหลิงหลงที่เคยอาศัยอยู่ในซอยคังเล่อ ถ้าเกิดเรื่อ
