วิญญาณได้กลับมารวมกันอีกครั้งก็พอ”
หมิงเวยมองคู่สามีภรรยาที่มีชีวิตและตายจากกันก่อนเอ่ยต่อ “ข้าสามารถช่วยฮูหยินตามหาร่างกายที่ไปเกิดใหม่ได้ให้นางได้กลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้ง”
“เป็นมนุษย์…” เชี่ยนเหนียงทวนคำเสียงเบา “ข้ายังสามารถเป็นมนุษย์ได้หรือ”
หมิงเวยพยักหน้า “แต่คงต้องใช้เวลาร่างกายที่เกิดใหม่ของฮูหยินคงมีอายุเพียงแปดเก้าปี รออีกสักหกเจ็ดปีพวกท่านก็สามารถกลับมาเป็นสามีภรรยากันได้ เพียงแต่อายุของใต้เท้าในตอนนั้นคงมากแล้วฮูหยินจะรังเกียจหรือไม่”
“แน่นอนว่าไม่!” เชี่ยนเหนียงโพล่งออกมา
หมิงเวยยิ้ม “ถ้าเช่นนั้นก็ไม่มีปัญหา พวกท่านแค่จากกันชั่วคราวเมื่อโชคชะตามาถึงพรหมลิขิตก็จะทำให้กลับมาเคียงคู่กันอีกครั้ง”
“ท่านพี่!” เชี่ยนเหนียงน้ำตาไหลนางหันไปมองเจี่ยงเหวินเฟิง
เจี่ยงเหวินเฟิงรู้สึกดีใจมากเขาพยายามระงับอารมณ์ตนเองเอาไว้และทำความเคารพต่อนางอย่างสุดซึ้ง “แม่นางมีน้ำใจเป็นอย่างมากหากมีสิ่งใดที่สามารถตอบแทนได้ต่อให้ต้องบุกน้ำลุยไฟข้าก็ไม่ลังเลที่จะทำ”
แล้วประโยคที่หมิงเวยรอคอยก็มาถึงนางหุบยิ้มแล้วพูดว่า “ใต้เท้าพูดแล้วอย่าเสียใจทีหลังล่ะ”
…………
