ายกันมาตั้งแต่เด็กหลังข้าประสบความสำเร็จในการสอบแข่งขันต่างๆ จึงได้แต่งงานกัน จากนั้นเชี่ยนเหนียงก็ติดตามข้าไปทำงานที่ต่างๆ แต่กลับล้มป่วยแล้วเสียชีวิตลง…แม่นางหมิง โปรดเมตตานางด้วย”
“อย่างนี้นี่เอง” หมิงเวยพยักหน้า “หลายปีมานี้ใต้เท้าสืบสวนคดีนางคงให้ความช่วยเหลือมาไม่น้อยเลยใช่หรือไม่”
เจี่ยงเหวินเฟิงตอบรับ “เชี่ยนเหนียงเป็นคนดีนางทนไม่ได้ที่จะจากไป ดังนั้นนางจึงอยู่กับข้ามาโดยตลอด ในช่วงเวลาหลายปีที่ผ่านมามีคดีไร้ความเป็นธรรม นางก็ช่วยหาเบาะแสให้ข้า…เสวียนเหมินอย่างท่านไม่ใช่เป็นผู้มีบุญงั้นหรือ เชี่ยนเหนียงนิสัยดีงามเช่นนี้นางสั่งสมบุญไว้มากไม่ใช่วิญญาณชั่วร้ายอะไร”
“ท่านพี่” เชี่ยนเหนียงจ้องมองหมิงเวย “ท่านกับนางคิดจะทำอะไรกัน ข้ารู้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่านางคิดไม่ซื่อกับท่าน ทุกครั้งที่พวกท่านเจอกันนางมักจะมองมาที่ท่านเหมือนกำลังประเมินอะไรบางอย่างพอนางเห็นว่าท่านมีคุณสมบัติตรงตามที่นางต้องการ ตอนนี้จึงได้คว้าโอกาสนี้ไว้ ข้าจะปล่อยให้เป็นเช่นนั้นได้อย่างไร”
“เชี่ยนเหนียง” เจี่ยงเหวินเฟิงพูดเสียงเบา “แม่นางหมิงมีน้ำใจและจริงใจ นางไม่เป็นคนเช่นนั้นหรอก”
“ทำไมจะไม่ใช่” เชี่ยนเหนียงพูดอย่างโกรธๆ “ข้าเฝ้ามองมาหลายครั้งแล้ว! ก่อนหน้านี้ข้าไม่อยากให้ท่านเป็นกังวลข้าจึงไม่พูดออกมา”
หมิงเวยยิ้ม “ฮูหยินเฉียบแหลมจริงๆ อันที่จริงข้าพอใจในตัวใต้เท้าเจี่ยงมานานแล้ว มนุษย์กับวิญญาณมีทางเดินที
