กลางฤดูร้อนจะบอกว่าเปลี่ยนก็เปลี่ยน เมื่อสักครู่อากาศยังร้อนอบอ้าว แต่หลังจากเกิดฟ้าผ่า ลมพัดแรงก็เห็นเค้าลางว่าฝนกำลังจะตก
ว่านต้าเป่าเดินออกมาจากพระที่นั่งหมิงกวางเมื่อเห็นว่าใครที่ยืนอยู่หน้าพระที่นั่งเขาก็รีบเดินเข้าไปหา
“ไท่จื่อ” เขาทำความเคารพต่ออีกฝ่าย “เชิญพ่ะย่ะค่ะ”
ไท่จื่อเจียงเชิ่งมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า “รบกวนกงกงแล้ว” แล้วเดินผ่านประตูพระที่นั่งเข้าไปด้านใน
ปีนี้เจียงเชิ่งมีพระชนมายุยี่สิบสี่ชันษาเขาเป็นโอรสองค์แรกที่เกิดจากฮองเฮา รูปลักษณ์หล่อเหลาสง่างาม ดวงตาเป็นประกาย ดูคล้ายฮ่องเต้อยู่หลายส่วนอีกทั้งยังมีบุคลิกที่สงบเจียมเนื้อเจียมตัวและสุภาพ
ไท่จื่อองค์นี้ไม่ว่าจะเป็นฮ่องเต้หรือข้าราชบริพารต่างไม่มีเรื่องให้ต้องบ่น แม้ฮองเฮาจะเสด็จสวรรคตไปแล้ว ตำแหน่งไท่จื่อของเจียงเชิ่งนั้นมั่นคงราวกับเขาไท่ซาน
เจียงเชิ่งเข้ามาในพระที่นั่งหมิงกวางแล้วก้มลงกราบ “คารวะเสด็จพ่อ”
ฮ่องเต้วางพู่กันลงแล้วยิ้ม “ลุกขึ้นเถอะ”
เจียงเชิ่งกล่าวขอบพระทัยจากนั้นก็ลุกขึ้นนั่งลงบนเก้าอี้ได้ยินฮ่องเต้ตรัสถามว่า “ดึกดื่นเช่นนี้ เชิ่งเอ๋อร์มีเรื่องอะไรหรือ”
เจียงเชิ่งหลบตาแล้วก็สังเกตเห็นรองเท้าปักคู่หนึ่งที่อยู่หลังฉากกั้นห้อง จิตใจก็ดำดิ่งลงเขาพูดออกไปว่า “เรื่องของน้องหญิงตระกูลเหวินพ่ะย่ะค่ะ ลูกไม่ควรมารบกวนเสด็จพ่อดึกดื่นเช่นนี้ แต่นานแล้วที่น้องหญิงยังไม่กลับจวน ที่จวนเฉิงเอินโหวฮูหยินผู้เฒ่าเ
