านจะไม่เต็มใจจริงๆ ช่างเถอะ ข้าเองก็ไม่อยากบังคับใคร ข้าคงต้องขอตัวกลับไปเข้าเรียนก่อนเจ้าค่ะ”
“แม่นางเดี๋ยวก่อน!” หมิงเวยทำเป็นไม่ได้ยินและเดินออกไป
ในตอนนั้นเองก็มีควันลอยออกมาจากแขนเสื้อของเจี่ยงเหวินเฟิงและลอยมาอยู่ตรงหน้านาง แววตาของหมิงเวยเยียบเย็นไม่รอให้มันได้ลงมือทำอะไรนางก็ยื่นมือออกไปจับมันมาไว้ในมืออย่างมั่นคง
“ในที่สุดก็ทนไม่ไหวออกมาจนได้สินะ”
เจี่ยงเหวินเฟิงตกใจ “แม่นางหมิงโปรดออมมือด้วยเถอะ!”
หมิงเวยหันกลับมามองเจี่ยงเหวินเฟิงแล้วยิ้มให้ “ใต้เท้าปฏิเสธการแต่งงานเพราะมันงั้นหรือ” ไม่รอให้เจี่ยงเหวินเฟิงได้ตอบ หมิงเวยตวัดนิ้วจากนั้นพลังก็รั่วไหลออกมา ควันนั้นได้ตกลงสู่พื้นกลายร่างเป็นเด็กสาวนางหนึ่ง
เด็กสาวผู้นี้อายุประมาณสิบแปดสิบเก้าปี ใบหน้าสะสวยงดงาม ท่าทางดูขุ่นเคือง เมื่อถูกหมิงเวยโจมตีนางจึงไม่สามารถคงรูปร่างเดิมได้ล้มอยู่หลายครั้งจึงหยุดลง
“เชี่ยนเหนียง!” เจี่ยงเหวินเฟิงตะโกน
หมิงเวยนั่งลงอย่างเชื่องช้า “เชี่ยนเหนียง เป็นชื่อที่ดูจริงจังดีนะเหตุใดถึงได้เป็นผีเล่า!”
เจี่ยงเหวินเฟิงรีบยกมือคำนับ “แม่นางหมิง เชี่ยนเหนียงไม่ใช่ผี นาง นางเป็นภรรยาของข้า!”
หมิงเวยเลิกคิ้ว “ใต้เท้าสับสนแล้วท่านเป็นมนุษย์ นางเป็นผี นางจะเป็นภรรยาของท่านได้อย่างไร”
“นางเป็นภรรยาของข้าจริงๆ” เจี่ยงเหวินเฟิงเคยเห็นวิธีการของนาง ตอนนี้เขาจึงไม่กล้าที่จะปิดบังอะไร “ข้ากับเชี่ยนเหนียงหมั้นหม