สองฝั่งต่างคนต่างอยู่ไม่ยุ่งต่อกัน ที่นี่คือเมืองหลวงคนดีและคนเลวอยู่ปะปนกัน หากกลายเป็นเรื่องใหญ่เข้าจนเรื่องถึงหูจอมยุทธ์กัว อาจทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเราทลายลงได้”
“ท่าน…” คุณชายน้อยเลิกคิ้วในที่สุดก็พูดออกไปว่า “ตัวฝู ปล่อยเขา!”
“เจ้าค่ะ” ตัวฝูหน้าตาบึ้งตึง แต่ก็ปล่อยอีกฝ่ายตามคำสั่งของคุณชาย
หัวขโมยคนนั้นรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งไปอยู่ด้านหลังของขอทานชราซึ่งอยู่ห่างจากสาวใช้ค่อนข้างไกล สาวใช้คนนี้มีฝ่ามือที่ทรงพลังไม่ต่างจากยอดฝีมืออันดับหนึ่งเท่าไรนัก
ขอทานชรามองสาวใช้อย่างระมัดระวังแล้วคารวะให้คุณชายน้อยอีกครั้ง “คุณชายน้อยใจกว้างยิ่งนักข้าน้อยซาบซึ้งเป็นอย่างมากโปรดคุณชายรับคำชื่นชมของข้าน้อยด้วย”
คุณชายน้อยแค่นหัวเราะ “ช่างเถอะ! เห็นพวกท่านแล้วข้าก็ทานข้าวต่อไม่ลง” เขาตะโกนขึ้น “ตัวฝู โต๊ะที่ได้รับความเสียหายพวกเราจะชดใช้ให้!”
เจ้าของร้านเห็นว่าอีกฝ่ายรู้จักกลุ่มยาจกเป็นอย่างดีจึงหยุดความคิดที่จะเก็บเงินไปนานแล้วไม่คาดคิดว่าเด็กหนุ่มผู้นี้ถึงแม้จะหยิ่งยโส แต่เขาก็เป็นคนดีจึงเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายครั้งแล้วครั้งเล่า “คุณชายมีความเมตตายิ่งนักขอบคุณมากขอรับ ขอบคุณ” หลังจากจ่ายเงินแล้วเด็กหนุ่มก็พาสาวใช้ออกจากร้านอาหาร
ขอทานชรากลอกตา และเดินตามออกไป “คุณชายน้อยกัว…”
…………
ที่โรงน้ำชาฝั่งตรงข้ามมีใครบางคนยกม่านไม้ไผ่ขึ้นมามองด้วยรอยยิ้มและพูดขึ้นว่า “ทำให้เขาได้เกี่ยวข้องกับกลุ่มยาจกจริงๆ สิ
