นะ ท่านแน่ใจได้อย่างไรว่าคนของกลุ่มยาจกจะรู้ตัวตนของเขา” แล้วยังเป็นตัวปลอมอีก
หมิงเวยที่กำลังจิบชาวางถ้วยลงแล้วพูดว่า “ชาวยุทธภพที่มีสายตาที่ดีคงเดาตัวตนของเขาได้ไม่ยาก พวกเขาเข้าใจวรยุทธ์และความลับของแต่ละตระกูล แต่ก่อนที่จะพบกันต้องเผยให้อีกฝ่ายรู้ตัวตนเข้าเสียก่อน
แสดงอำนาจของตนเองออกมาเพราะฉะนั้นปิดบังเพียงครึ่งเดียวให้อีกฝ่ายดูพวกเราออกเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว พวกเขาเชื่อในสายตาของตนเองไม่มีทางสงสัยตัวตนปลอมๆ นั่นแน่”
“แต่แค่วิชามือคว้าจับนั้นสามารถบ่งบอกได้ว่าเขาเกี่ยวข้องกับตระกูลกัวเลยหรือ” และนั่นก็เป็นสิ่งที่สอนให้ชั่วคราวเท่านั้น
หมิงเวยยิ้ม “ตระกูลกัวแห่งลั่วเฉิงมีบุตรชายสามคน คนโตและคนรองมีวรยุทธ์ที่แข็งแกร่งมาก พวกเขาได้ออกมาทำงานเป็นเวลานานแล้วมีเพียงบุตรคนที่สามที่เกิดมาร่างกายอ่อนแอ ฮูหยินกัวรักเขามากเท่าชีวิตและไม่ค่อยปรากฏตัวต่อหน้าคนอื่นนัก พี่ห้าเดิมทีเป็นนักเรียนคนหนึ่ง และเขาเติบโตมาในครอบครัวที่ดูประคบประหงมด้วยความรักจึงมีลักษณะนิสัยเหมือนคุณชาย หากไล่ดูประวัติบุตรหลานตระกูลกัวคนที่พอจะมีบุคลิกตรงกับเขามากที่สุดคงจะเป็นคุณชายเล็กคนเดียวเท่านั้น”
หยางชูพยักหน้า “ไม่ใช่ว่าข้าไม่มีผู้ใต้บังคับบัญชา แต่ท่านตั้งใจให้เป็นเขาใช่หรือไม่”
สีหน้าของหมิงเวยไม่เปลี่ยน “หนึ่ง คนของท่านล้วนเป็นคนที่มีความชำนาญสูงซึ่งไม่ได้เกิดมามีบุคลิกที่อ่อนโยน และในจุดนี้พี่ห้าไม่จำเป
