็ตะคอกออกไป “ข้ารู้แล้ว เจ้าจะให้ข้าทำเรื่องไม่ดีสินะ!”
หมิงเวยเล่นกับขลุ่ยในมือ “ท่านไม่ได้อยากรู้เคล็ดวิชา หรือท่องยุทธภพงั้นหรือ ข้าให้โอกาสท่านแต่ท่านกลับไม่รับไว้เสียนี่”
จี้เสียวอู่ตอบ “ข้าอยากสัมผัสประสบการณ์ในยุทธภพอยู่แล้ว แต่ให้ข้าแสร้างทำเป็นยาจก มันไม่ได้ทั้งสกปรกทั้งเหม็นและกินไม่อิ่มหรอกหรือ”
หมิงเวยเหมือนจะยิ้มแต่ไม่ยิ้ม “ท่านคิดว่าท่องยุทธภพมันสุดยอดมากหรือไม่ แล้วอีกอย่างผู้ใดบอกว่าท่านต้องทั้งสกปรกทั้งเหม็นและกินไม่อิ่มด้วยล่ะ”
หมิงเวยยื่นมือออกไปสัมผัสใบหน้าอีกฝ่าย “พี่ห้าเกิดมาหน้าตาหล่อเหลาเช่นนี้ แม้จะเป็นยาจก แต่ก็มีชาติกำเนิดสูงส่งแถมยังทำให้คนเชื่อถืออีก!”
จี้เสียวอู่หน้าแดงเล็กน้อยเขาตบมือนาง “อย่ามาหลอกเอาเปรียบข้าเลย! ขอทานมีชื่อเสียงด้วยหรือ”
“แน่นอน อย่างตระกูลกัวที่ลั่วเฉิงเป็นผู้นำกลุ่มยาจกมาสามรุ่นแล้ว แม้แต่เมืองใกล้เคียงอีกหลายเมืองก็อยู่ในอิทธิพลของตระกูลของเขา” หมิงเวยยิ้มตาหยี “พี่ห้า ท่านสนใจอยากเป็นคุณชายน้อยแห่งตระกูลกัวหรือไม่”
………….
ในบ้านหลังหนึ่ง ณ ชานเมืองหยุนจิง จี้เสียวอู่มองไปที่เครื่องแต่งกายของตนเองอย่างเชื่องช้า
เสื้อผ้าที่เขาสวมใส่เป็นชุดผ้าไหมเห็นได้ชัดว่าทำจากวัสดุที่ดี งานฝีมือละเอียด แต่ตรงไหล่ เข่าและข้อศอกโดนตัดจนเป็นรูขนาดใหญ่แล้วจัดการปะซ่อม ดูไม่เป็นระเบียบเท่าไรนัก
“ข้าต้องแต่งกายแบบนี้หรือ” เขาถามเสียงเบา
หมิงเวยตอบ “ป
