บซากแมงมุมขึ้นมาจากกล่อง “ว้าว น้องหญิงเก่งจริงๆ แมงมุมมอบความมงคลให้น้องแล้วตายไป”
หมิงเวยแย่งซากแมงมุมมาจากเขาอย่างรวดเร็วจากนั้นก็โยนเข้าปากที่ยังไม่ได้ปิดสนิทของอีกฝ่ายแล้วยึดคางเขาไว้ “มันทำให้ท่านหายตกใจพอดีเลย!”
จี้เสียวอู่ป้องกันตัวเองไม่ทันเลยเผลอกลืนมันลงไปใบหน้าของเขาเขียวคล้ำ เขายกมือข้างหนึ่งกุมคอตนเองอีกข้างชี้หน้าหมิงเวย “เจ้า นี่เจ้า…”
ตัวฝูกล่าวเสริม “คุณชายห้า แมงมุมไม่มีพิษท่านวางใจได้”
“หวา!” จี้เสียวอู่ทนไม่ไหววิ่งออกไปอ้วกใต้ต้นไม้ ตั้งแต่เช้าเขายังไม่ทานอะไรเลย จึงไม่มีอะไรให้อ้วกออกมา
มือเล็กๆ ของจูเอ๋อร์คว้าแขนเสื้อของมารดาและถามอย่างเป็นห่วง “ท่านแม่ แมงมุมกินได้หรือไม่”
“แน่นอนว่ากินไม่ได้” หมิงเวยกะพริบตาให้นางแล้วนำซากแมงมุมวางกลับเข้าไปในกล่อง “ก็แค่แกล้งท่านอาของเจ้าเล่น อย่าบอกเขาล่ะ”
นางแค่ยิงลมออกไปให้จี้เสียวอู่คิดว่าเขากลืนอะไรบางอย่างเข้าไป
สะใภ้ใหญ่ได้ยินดังนั้นก็ตกตะลึง อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา ที่แท้น้องหญิงก็เป็นคนร้ายกาจเช่นนี้
จู่ๆ งูขาวก็ค่อยๆ โผล่ออกมาจากแขนเสื้ออย่างระมัดระวัง “นายท่าน…”
หมิงเวยเหลือบมองมัน
“ข้า ข้าไม่ได้กินสิ่งมีชีวิตนานแล้วเมื่อคืนไม่ทันระวัง…” ก็ดูดแมงมุมจนแห้งตายไปแล้ว
……………
เมื่อทานอาหารเช้าเสร็จผู้ที่ไปสอนก็เดินทางไปสอนผู้ที่ต้องเข้าเรียนก็เดินทางไปเข้าเรียน หมิงเวยเข้ามาในห้องเรียนและพบว่าบรรยากาศผิดปกติ
เด็กสาว
